این باور در بین بیشتر انسان‌ها پذیرفته شده است که برای داشتن خواب کافی یک انسان بالغ باید در شبانه‌روز بین هفت تا هشت ساعت به صورت مداوم بخوابد. تحقیقات زیادی به خطرات کم خوابی پرداخته‌اند. واقعیت این است که این باور هشت ساعت خواب پیوسته برای بازیابی بدن نه تنها باعث ایجاد استرس در کسانی است که کمتر می‌خوابند بلکه متغیرهای رایج الگوی خواب و پیشینه‌ی تاریخی آن را نیز در نظر نگرفته است. در واقع تعداد و ساعات خوابیدن در شبانه‌روز برای افراد مختلف متفاوت است. برای برخی افراد ممکن است خواب چند مرحله‌ای مناسب‌تر باشد. برخی افراد مشهوری که خواب چندمرحله‌ای داشته اند و شب‌ها در حد چهار ساعت می‌خوابیده‌اند عبارتند از لئوناردو داوینچی، توماس ادیسون، نیکولا تسلا، باکمینستر فولر و مارگارت تاچر. پس اگر پس از چند ساعت خواب شبانه از خواب بیدار شدید اصلاً نگران نباشید و این نشانه‌ی کم‌خوابی نیست بلکه می‌تواند کاملاً نرمال باشد.

برخی از الگوهای خواب روزانه که هم اکنون تحت مطالعه هستند عبارتند از:

  • خواب دوفازی: دو تا چهار ساعت خواب با یک ساعت بیداری در بین آن‌ها.
  • برنامه‌ی خواب دیماکسیون: ۳۰ دقیقه چرت هر شش ساعت.
  • برنامه‌ی خواب اوبرمن: شش خواب ۳۰ دقیقه‌ای هر روز.
  • برنامه‌ی خواب اوریمن: یک خواب روزانه‌ی سه ساعته بعلاوه سه چرت ۲۰ دقیقه‌ای.

تمامی این الگوها به فرگشت و تاریخچه‌ی خواب انسان مرتبط هستند و مبانی علمی دارند و می‌توانند یک الگوی مناسب برای خواب کافی باشند. بیشتر انسان‌ها در کشورهای پیشرفته برنامه خواب تک مرحله‌ای دارند یا سعی می‌کنند داشته باشند ولی طرفداران خواب چند مرحله‌ای بیان می‌کنند که روش‌های آن ها باعث می‌شود بدن سریع‌تر به مرحله‌ی REM (حرکت تند چشم در خواب) یا همان مرحله‌ی خواب عمیق وارد شود. این مسئله باعث می‌شود مدت زمان خوابیدن از اهمیت کمتری برخوردار شود. REM یا مرحله‌ی حرکت سریع چشم در خواب ششمین مرحله از خواب است که در آن، بدن در حالت خواب عمیق به‌سر می‌بَرَد ولی واکنش مغز در حالت بیداری است. مرحله‌ای است در خواب که مشخصهٔ آن حرکات سریع چشم است. اکثر رؤیاها در این مرحله از خواب روی می‌دهند.

منبع:

Nightly 8-Hour Sleep Isn’t a Rule. It’s a Myth.

Rapid eye movement sleep