طرح ترکیبی رنگ اسب معمولاً از الگوی خاصی تبعیت نمی‌کند ولی بعضی اوقات به صورت اتفاقی تصاویری در آن دیده می‌شود. این رخداد به خاطر عملکرد مغز است که دائماً سعی در ارتباط دادن مشاهدات و اطلاعات ما به یکدیگر دارد. به همین خاطر ما بسیاری اوقات طرح‌های جالبی را در ابرها نیز می‌بینیم. در تصویری که مشاهده می‌کنید رنگ طبیعی اسب به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد یک خرس و حتی یک گرگ نیز در آن به تصویر کشیده شده است.

طرح جالب رنگ اسب

رنگ اسب

رنگ موهای بدن و یال و دم اسب‌ها به ژن‌شناسی آنها (در واقع الل‌های کروموزوم‌های آن‌ها) بستگی دارد. معمولاً این رنگ‌ها از بدو تولد تا مرگ باقی می‌مانند. با این وجود رنگ‌هایی نیز وجود دارند که با بالا رفتن سن یا بلوغ تغییر می‌کنند. لکه‌های سفیدی که گاه بر روی بدن بعضی اسب‌ها، پس از جراحت و… تشکیل می‌شود رنگ آن اسب محسوب نمی‌شوند. رنگ‌هایی که تغییر ناپذیرند به رنگ‌های ساده (یا اصلی)، رنگ‌های مرکب، رنگ‌های مرکب مخلوط و سایر رنگ‌ها دسته‌بندی می‌شوند.

رنگ‌های اصلی (کرنگ، کهر (قرمز قهوه‌ای)، قهوه‌ای و مشکی) با تاثیر متقابل دو ژن به وجود می‌آیند: Extension یا عامل سرخ، که با کد E نمایش می‌دهیم و Agouti که با کد A نمایش می‌دهیم. Extension مسئول تولید رنگدانه‌های سرخ و سیاه است. Agouti توزیع رنگدانه‌های سیاه را کنترل می‌کند که هم مربوط به نقطه‌هایی مانند یال، دم، پایین پاها، و گوش‌ها است و هم مربوط به توزیع یکنواخت رنگ در کل بدن. تاثیر حدود ده ژن دیگر می‌تواند این رنگدانه‌ها را تغییر دهد تا رنگ‌های گوناگون اسب‌های اهلی از سفید تا سیاه به وجود آید.

رنگ‌های اصلی می‌توانند توسط دست‌کم پنج ژن دیگر رقیق شوند: کِرِم، شامپانی، دان (Dun)، مرواریدی و نقره‌ای. ژن کِرِم می‌تواند با دوزهای گوناگون، رنگ‌های گوناگونی به وجود بیاورد اما چهار ژن دیگر تاثیر ساده‌ای دارند.[۲] رنگ و طرح‌های سفید در اسب‌ها تحت تاثیر چندین ژن است که رنگ‌های سفید و خاکستری و نیز لکه‌های سفید روی بدن اسب را به وجود می‌آورند.

رنگ‌های کرنگ، طلایی (سفید)، سیاه، کهر و سمند جزو رنگ‌های اصلی یا ساده هستند و رنگ‌های نیله، موشی، خاکستری و ابرش مرکب هستند.

مرجع:

Equine coat color