عطسه کردن یک واکنش به محرک‌های خارجی است که از طریق موهای دماغ گذشته و به مخاط بینی می‌رسند. یک دلیل رایج دیگر که به آن عطسه‌ی نوری گفته می‌شود زمانی است که شخص به طور ناگهانی در معرض تابش نور قرار می‌گیرد. در این حالت اعصاب موجود در مخاط بینی سیگنال‌هایی به مغز در مورد مهاجم‌های بیرونی می‌فرستند و مغز هم سیگنال‌هایی به صورت، گلو و سینه می‌فرستد و آن‌ها هم هوا را با فشار از دهان و بینی به بیرون می‌فرستند تا مهاجم‌ها رانده شوند.

ما در واقع در حین خواب بیشتر مستعد عطسه کردن هستیم چون زمانی که دراز می‌کشیم غشای مخاطی متورم می‌شوند ولی چون معمولاً جریان هوا یا حرکت برای فرستادن غبار یا ذرات دیگر در حین خواب وجود ندارد این غشا برخلاف حالت بیداری با محرک‌های زیادی تماس ندارد.

تا اینجا احتمال اینکه در خواب عطسه کنیم کم شده است ولی بدن حالتی دارد که ما را در حالت استراحت حفظ کند. به این حالت REM یا حرکت تند چشم در خواب گفته می‌شود. در این وضعیت انتقال دهنده‌های عصبی خاموش می‌شوند تا حتی اگر محرک‌های خارجی به کار خود در داخل دماغ ادامه دهند عصب‌ها سیگنال‌های واکنشی خود را به مغز نفرستند.

با این احتساب عطسه کردن در حین خواب غیرممکن است ولی این امکان وجود دارد که اگر محرک‌های خارجی به اندازه‌ی کافی وجود داشته باشند شخص از خواب بیدار شود.

منبع:

Do people sneeze in their sleep without waking up?