اروپایی‌ها از زمان یونان و روم باستان از فلفل سیاه به عنوان یک ماده‌‌ی دارویی و نیز برای طعم دادن به غذاهای‌شان استاده می‌کرده‌اند. این ماده که از جزایر ادویه‌ی آسیا وارد می‌شد نقش مهمی در اقتصاد بنادر تجاری مانند اسکندریه، جنوا و ونیز داشت. تا قرون وسطی این ماده به یک ماده‌ی لوکس تبدیل شده بود و آنقدر گران بود که به صورت دانه‌ای فروخته شده و برای پرداخت کرایه و مالیات استفاده می‌شد.

فلفل سیاه دانه‌ای

زمانیکه مرزهای تجاری با ظهور امپراطوری عثمانی بسته شد تجار اروپایی به دنبال مسیرهای دریایی و زمینی جدیدی به هند و دیگر سرزمین‌های ورای آن بودند (نه تنها برای فلفل بلکه برای دیگر ادویه‌های پرسود و ابریشم و تریاک). با گسترش تبادلات تجاری در جهان قیمت این محصولات کاهش پیدا کرد.

مرجع:

Chili Peppers: Global Warming