• سالانه بیش از ۸۰۰ هزار نفر در اثر خودکشی می‌میرند و این در حالی است که اقدام به خودکشي و خودکشی‌های ناموفق خیلی بیشتر از این عدد است.
  • خودکشي دومین دلیل مرگ در افراد بین ۱۵ تا ۲۹ سال است.
  • ۷۵% از خودکشی‌ها در جهان در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهد.
  • متداول‌ترین روش‌های خودکشی عبارتند از: خوردن سم، حلق‌آویز کردن و خودکشی توسط سلاح گرم.

با وجود اینکه ارتباط بین خودکشی و بیماری‌های روحی به خوبی مشخص شده است بسیاری از خودکشی‌ها ممکن است در اثر شکست‌ها یا عدم توانایی کنترل استرس‌های زندگی و مشکلات رخ دهند؛ مشکلاتی چون مشکلات مالی، شکست در روابط یا بیماری‌های مزمن. همچنین مشاجرات، فجایع و مصیبت‌ها، خشونت، سوء استفاده یا از دست دادن عزیزان و حس انزوا ارتباط زیادی با رفتار خودکشي دارند.خودکشي در بین افرادی که مورد تبعیض هستند نیز نرخ بالایی دارد مانند مهاجران، افراد محلیی و بومی، دگرباشان جنسی، دوجنسه‌ها، کسانی که تغییر جنسیت می‌دهند، میان‌ژادها و زندانی‌ها نیز بالاست.

روش‌های خودکشی

برآورد می‌شود که حدود ۳۰% خودکشی‌ها در جهان توسط مسموم کردن انجام گیرد که بیشتر آن‌ها در مناطق روستایی و کشاورزی رخ می‌دهد. حلق‌آویز کردن خود و خودکشي توسط تفنگ نیز در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

جلوگیری از خودکشی

خودکشي قابل پیشگیری است. راهکارهایی که می‌توان برای جلوگیری از آن استفاده کرد عبارتند از:

  • محدود کردن دسترسی به وسایل خودکشي
  • گزارش به رسانه‌ها به شکل مسئولانه
  • ایجاد سیاست‌هایی برای محدود کردن اثرات مضر الکل
  • شناسایی، درمان و مراقبت از افراد با اختلالات روحی، ترس و مشکلات احساسی و زودرنجی.
  • آموزش کارکنان مراکز سلامت برای بررسی و مدیریت رفتارهای خودکشي
  • مراقبت از افرادی که اقدام به خودکشي داشته‌اند و حمایت اجتماعی از آن‌ها.

منبع:

Suicide