خز خرس قطبی از یک لایه‌ی متراکم و عایق زیرین تشکیل شده است که روی آن را موهای با طول‌های مختلف پوشانده‌اند. موی خرس قطبی در واقع سفید نیست فقط به این شکل به نظر می‌رسد. هر مو به صورت یک میله است که رنگدانه ندارد و شفاف است و یک مغز توخالی دارد که نور مرئی را پراکنده کرده و منعکس می‌کند درست به شکل اتفاقی که برای یخ و برف رخ می‌دهد. تصویر میکروسکوپ الکترونی عبوری این مو را در ادامه مشاهده می‌کنید.

موی خرس قطبی توخالی است

خرس قطبی وقتی تمیز است و نور خورشید در زاویه‌ی بالایی به آن می‌تابد سفیدتر است مخصوصاً پس از دوره‌ی ریختن موی خرس قطبی که در بهار شروع شده و تا اواخر تابستان طول می‌کشد. قبل از ریختن مو، روغن‌های تجمع یافته در خز خرس قطبی باعث می‌شود آن‌ها زرد به نظر برسند. خرس قطبی این روغن را از خوردن خوک‌های آبی تأمین می‌کند.

خرس‌های قطبی یک پوست سیاه در زیر یک لایه از چربی دارد که ضخامت این چربی می‌تواند به ۱۱٫۵سانتیمتر برسد.

در روی زمین خز ضخیم خرس قطبی جلوی اتلاف گرما را می‌گیرد. در واقع نرهای بالغ ممکن است در حین دویدن سریع داغ شوند. در آب لایه‌ی چربی پوست خرس‌های قطبی آن‌ها را گرم نگه می‌دارد. خز خیس عایق خوبی نیست. بهمین خاطر است که خرس‌های قطبی مادر دوست ندارند با توله‌های کوچک‌شان در فصل بهار به آب بزنند: توله‌ها چربی کافی ندارند.

مرجع:

Fur or fat? What keeps polar bears warm?