مغز بازده بالایی دارد و زمانیکه ناحیه‌ی بزرگ کورتکس شنوایی کارکرد خود را از دست می‌دهد آن را بی‌مصرف نمی‌گذارد. کورتکس شنوایی بخشی از مغز است که حس شنوایی را کنترل می‌کند. در تحقیقی که بر روی گربه‌های خانگی انجام شد مشخص شد گربه‌هایی که از ناشنوایی مادرزادی رنج می‌بردند توانایی دیدن و تشخیص حرکت بهتری نسبت به گربه‌های معمولی داشتند. این یافته با نتایج آزمایشات بینایی افراد ناشنوا همخوانی دارد.

پس از آن محققان از یک روش جراحی استفاده کردند تا مشخص کنند که کدام بخش از مغز مسئول افزایش توانایی دیداری است. دانشمندان با این روش دریافتند که کورتکس شنوایی در افزایش بینایی نقش دارد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این حالت برای انسان هم صدق می‌کند ولی برخی توانایی‌های بینایی انسان‌های تغییر نمی‌کند.

در تحقیق دیگری مشخص شد که چرا افراد ناشنوایی که ایمپلنت حلزونی دریافت می‌کردند نسبت به افرادی که در خردسالی این ایمپلنت را دریافت می‌کردند شنوایی خود را به طور کامل بدست نمی‌آورند. ایمپلنت حلزونی یک دستگاه الکترونیکی کوچک است که در زیر پوست قرار داده می‌شود تا حس شنیدن را به افراد ناشنوا بدهد. واقعیت این است که اگر بدن این ایمپلنت را در سنین جوانی دریافت نکند نواحی کورتکس شنیداری را به بهبود حس بینایی می‌گمارد.

ایمپلنت حلزونی

پروتز کاشت حلزونی، ابزاری الکترونیکی است که از طریق جراحی در گوش داخلی قرار گرفته و احساس شنیدن صدا در افراد ناشنوا یا کم شنوای عمیق را فراهم می‌کند.کاشت حلزونیی تنها شکل از مداخلات پزشکی است که می‌تواند به واسطه تحریک الکتریکی عصب شنوایی مقداری از شنوایی را به فرد ناشنوای مطلق بازگرداند.

در حدود سه دهه قبل، کاشت حلزونی برای اولین بار به شکل ابزاری تک الکترودی که عمدتاً برای افزایش توانایی لب خوانی و کمک به فرد در آگاهی از صداها استفاده می‌شد، معرفی گردید. اما امروزه ابزارهای چند الکتروده پیشرفته‌ای موجود هستند که امکان مکالمات تلفنی را نیز به کاربران کاشت شده می‌دهند. معیارهای کاندیداتوری کاشت نیز تغییرات زیادی کرده‌است و گستره افراد کاندید، به کودکان ۳ ماهه و بزرگ‌سالانی که دارای باق مانده شنوایی قابل توجهی به‌ویژه در بسامدهای پایین هستند افزایش یافته‌است.

منبع:

Why the Deaf Have Enhanced Vision

Cochlear implant