وزوز گوش یک بیماری نیست ولی می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری باشد. رایج‌ترین دلایل آن کاهش شنوایی در اثر قرار گرفتن گوش در معرض یک صدای بلند می‌باشد ولی در برخی موارد می‌تواند نشانه‌ی عفونت گوش، بیماری‌های قلبی یا مشکلات رگ‌ها و یا حتی تومور مغزی باشد.

وزوز گوش

وزوز گوش عبارت است از شنیدن صدایی غیر طبیعی در گوش یا درک آن در مغز در غیاب صدای خارجی. صدا معمولاً به صورت زنگ می باشد. این حالت می‌تواند به صورت موقتی یا دائمی باشد. وزوز کردن گوش به دو دسته تقسیم می شود: نوع ذهنی و نوع عینی. معمولاً وزوز گوش ذهنی است و صدا فقط توسط بیمار شنیده می شود.

اگر وزوز گوش خفیف باشد در حالت آرامش شنیده می‌شود ولی اگر خیلی شدید باشد در شنوایی فرد تداخل به وجود می‌آورد و می‌تواند باعث اختلال فعالیت و خواب، عصبی‌شدن فرد شود.

علل وزوز گوش

وزوز کردن گوش به تنهایی یک بیماری نیست بلکه علامت بسیاری از بیماری‌های گوش می‌باشد مانند کاهش شنوایی (به خصوص پیرگوشی)، عفونت گوش، بیماری منیر، عارضه جانبی داروها، جسم خارجی، کاهش شنوایی ناشی از سروصدا.

شیوع

این بیماری تقریبا شایع است و در یک بررسی یک‌پنجم افراد ۵۵ تا ۶۵ سال آن را ذکر کرده‌اند.

درمان وزوز گوش

درمان به عامل ایجادکننده مرتبط می‌باشد. درمان علل ذهنی تزریق لیدوکائین به گوش داخلی، تجویز بنزودیازپین‌ها و ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای، پرهیز از کافئین، نمک و نیکوتین، مصرف مکمل روی می باشد و همچنین از درمان های جدید نیز می توان بیوفیدبک و نوروفیدبک را نام برد. درمان علل عینی رادیوسرجری با اشعه گاما (گاما نایف)، سم بوتولینیوم، پوشاندن حلزون شنوایی با کاشت تفلون، شستشوی گوش (در صورت وجود سرومن)، مصرف پروپرانولول و کلونازپام و … می‌باشد.

مرجع:

Tinnitus