راهی برای شمردن تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری به طور تک تک وجود ندارد و تنها راه، تخمین تعداد آن‌ها می‌باشد. برای محاسبه‌ی این تعداد باید جرم کهکشان را برآورد کرد و سپس درصد جرم ستاره‌ها را تخمین زد. سپس باید میانگین جرم ستاره‌ها در نظر گرفته شود تا بتوان تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری را بدست آورد. مدل‌های مختلف با توجه به روش‌های متفاوتی که در پیش می‌گیرند اعداد مختلفی بدست می‌آورند ولی متداول‌ترین جوابی که به این سوال داده می‌شود این است که کهکشان راه شیری دارای حداقل ۱۰۰ میلیارد و حداکثر ۴۰۰ میلیارد ستاره است.

کهکشان راه شیری

کَهکِشان راهِ شیری، نوار شیری‌رنگی است که در شب‌های تیره در نواحی بدون آلودگی نوری در آسمان دیده می‌شود. این نوار در حقیقت مکان هندسی ستارگان تشکیل‌دهنده قرص کهکشان ماست که از آسمان به طور دوبعدی دیده می‌شود. این کهکشان کهکشانی است مارپیچی و متناهی که بخشی از گروه کهکشان‌های همسایه است. این کهکشان یکی از میلیاردها کهکشان در جهانِ قابلِ مشاهده است.

کهکشان راه شیری، از روی زمین که در یکی از شاخه‌های بازوهای مارپیچی کهکشان قرار دارد هم‌چون نواری مه‌آلود و سفید و روشن در بالای آسمان در سراسرِ فلک به نظر می‌رسد. این نور از ستاره‌ها و دیگر موادی که در درون سطح هموار کهکشان قرار دارند سرچشمه می‌گیرد. قطب شمال کهکشانی در بُعد (طول جغرافیایی) ۱۲ ساعت و ۴۹ دقیقه واقع شده‌است و میل آن +۲۷٫۴° و نزدیک به ستارهٔ بتا گیسوی برنیکه است. قطب جنوبی کهکشان نزدیک به ستارهٔ آلفا سنگتراش قرار گرفته‌است. مرکز کهکشان در راستای صورت فلکی کمان قرار دارد، و در اینجاست که راه شیری، درخشان‌ترین نور خود را دارد. سطحِ هموارِ راه شیری به خاطر انحرافِ محورِ گردشِ زمین، در حدودِ ۶۰ درجه به سمتِ دایرةالبروج منحرف شده‌است. این سطح کهکشانی در سنجش با استوای آسمانی در شمالی‌ترین حالت خود از صورت فلکی ذات‌الکرسی می‌گذرد و در جنوبی‌ترین حالت از صورت فلکی چلیپا گذر می‌کند. این امر نشان‌دهندهٔ انحرافِ بالای صفحهٔ استواییِ زمین و صفحه دایرةالبروج نسبت به صفحهٔ کهکشانی است.

مراجع:

How Many Stars in the Milky Way?

How many black holes are there?

Milky Way