در هر دقیقه، هر فرد حدود ۱ تا ۲ میکرولیتر (یک‌میلیونیوم لیتر) اشک تولید می‌کند، که ترکیبی از چربی، مخاط و آب ترشح شده از غدد و سلول‌های مختلف پیرامون چشم هستند. وظیفه‌ی اشک مرطوب کردن سطح کره چشم است. اما چرا گریه کردن باعث می‌شود آب بینی راه بیفتد؟

هنگامی که پلک می‌زنید، پلک شما شبیه برف پاک‌کن ماشین عمل می‌کند و اشک‌ها را با فشار به یک جفت سوراخ کوچک به نام puncta وارد می‌کند، اشک در ادامه به کیسه‌های اشکی میان دو چشم هدایت می‌شود. پلک زدن همچنین با تحت فشار قرار دادن کیسه‌ها زمینه را برای خالی کردن مایع پشت بینی و گلو مهیا می‌کند. این عملیات هر روز در بدن شما انجام می‌شود، بدون اینکه شما متوجه شوید.

اگر چشم‌تان تحریک شود یا اگر احساس ناراحتی و غم داشته باشید، تولید اشک افزایش می‌یابد. غده‌ی اشکی، که بالاتر و خارج از چشم‌ها قرار گرفته، آب را تا آنجا ترشح می‌کند که از چشم‌تان سرریز شود. (این باعث رقیق شدن چربی و مخاط می‌شود. بنابراین بر خلاف انتظارات، اشک‌های پر آب عملاً چشم را مرطوب نمی‌سازد.)

هر چشم، می‌تواند حدود ۷ میکرولیتر از مایع را نگهداری کند، هنگامی که از این حد گذشت، اشک‌ها از چشم و گونه به پایین می‌چکد. اشک مازاد همچنین می‌تواند از مجرای متصل به بینی جاری، و باعث جاری شدن آب بینی شود.

منبع:

Why Does Crying Make My Nose Run?