برچسب: استفراغ

نوشیدن آب زیاد می‌تواند انسان را بکشد

حدود ۶۶ درصد بدن انسان از آب تشکیل شده است. آب به طور دائم از طریق عرق کردن، ادرار، مدفوع و تنفس از بدن دفع می‌شود. جایگزین کردن این آب از دست رفته ضروری است ولی نوشیدن آب زیاد می‌تواند خطرناک باشد.

تاکنون مواردی زیادی از مرگ در اثر نوشیدن آب زیاد گزارش شده است. یک زن ۲۸ ساله کالیفرنیایی در یک مسابقه‌ی نوشیدن آب پس از نوشیدن شش لیتر آب طی سه ساعت با سردرد به خانه برگشت و از مسمومیت آب فوت کرد.

کمبود نمک در خون می‌تواند خطرناک باشد. رسیدن غلظت سدیوم خون به زیر ۱۳۵ میلی‌مول بر لیتر خطرناک است. این عدد باید بین ۱۳۵ و ۱۴۵ میلی‌مول بر لیتر باشد. این کاهش غلظت می‌تواند منجر به مسمومیت آبی شود که عوارض آن سردرد، خستگی، حالت تهوع، استفراغ، تکرر ادرار و سرگیجه است.

کلیه‌ها در بدن انسان مقدار آب، نمک و دیگر محلول‌ها را کنترل می‌کنند. زمانیکه شخص مقدار زیادی آب در یک زمان کوتاه می‌نوشد کلیه نمی‌تواند سریع آن را بیرون برده و خون از آب اشباع می‌شود. در این حالت آب اضافی وارد سلول‌ها شده و آن‌ها را متورم می‌کند.

بیشتر سلول‌ها فضا برای کشیده شدن دارند و انعطاف‌پذیر هستند ولی نورون‌ها اینگونه نیستند. سلول‌های مغزی در یک فضای متراکم قرار دارند و این فضا را با خون و مایع نخاعی مشترک هستند. در داخل فضای مغز هیچ فضایی برای بزرگ شدن و متورم شدن وجود ندارد. این حالت باعث متورم شدن مغز شده که تشنج، کما، توقف تنفس، فتق ساقه مغز و مرگ را بدنبال دارد.

یک کلیه‌ی سالم می‌تواند در یک ساعت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌لیتر آب را دفع کند و بنابراین یک شخص می‌تواند در ساعت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌لیتر آب بخورد بدون اینکه آب اضافی در بدنش داشته باشد. اگر انسان در حال دویدن ماراتون باشد استرس این موقعیت، ظرفیت تسویه کلیه را حدود ۱۰۰ میلی‌لیتر در ساعت کمتر می‌کند. بنابراین نوشیدن ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌لیتر آب تحت این شرایط میزان آب بدن را ثابت نگه می‌دارد حتی اگه بدن زیاد عرق کند.

در هنگام تمرین باید میزان عرق کردن را با میزان آب نوشیدن تنظیم کرد بعنوان مثال اگر هر ساعت ۵۰۰ میلی‌لیتر عرق می‌کنید باید همین مقدار آب بنوشید.

(بیشتر…)

بیشتر

عروس دریایی ایروکانجی

عروس دریایی ایروکانجی با نام علمی کاروکیا بارنسی با اندازه‌ی حدود ۲٫۵ سانتیمتر یکی از خطرناک‌ترین زهرها را در جهان دارد و زهر آن می‌تواند انسان را از پای درآورد. زهر این عروس دریایی ۱۰۰ برابر قوی‌تر از زهر مار کبراست.

عروس دریایی ایروکانجی

گمان می‌رود این موجود یکی از زهرآگین‌ترین موجودات زنده باشد. عروس دریایی ایروکانجی در نزدیکی استرالیا یافت می‌شود. نیش این عروس دریایی باعث سندروم ایروکانجی می‌شود و بهمین خاطر بدین نام معروف شده است. نیش خوردن از این عروس دریایی باعث گرفتگی عضله‌ی شدید در دست و پا و درد شدید در پشت و کلیه‌ها می‌شود و پوست و دست احساس سوختگی می‌کنند. سر درد، حالت تهوع، بیقراری، عرق کردن، استفراغ و افزایش ضربان قلب و فشار خون و مشکلات روانی مانند احساس وقوع پدیده‌ای شوم در آینده‌ی نزدیک می‌شود. این سندروم تا حدی در اثر آزاد شدن كاتكولامين ایجاد می‌شود که دستگاه عصبی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

ایروکانجی معمولاً در نزدیکی ساحل یافت می‌شود و توسط آب‌های گرم‌تر جذب می‌شود ولی تا فاصله‌ی ۵ کیلومتر از ساحل نیز پیدا می‌شود. اگر نیش‌خوردگی از این عروس دریایی سریع درمان شود کشنده نیست ولی بستری شدن سریع برای آن ضروری است. (بیشتر…)

بیشتر

باران گوشت کنتاکی

یکی از عجیب‌ترین و شگفت‌انگیزترین وقایعی که تاکنون رخ داده است باران گوشت کنتاکی می‌باشد. این واقعه در ۳ مارس سال ۱۸۷۶ در نزدیکی رنکین در ایالت کنتاکی آمریکا اتفاق افتاد. این رخداد به صورت بارش تکه‌های گوشت قرمز از آسمان در یک محوطه‌ی با مساحت ۹۱ متر در ۴۶ متر در یک دوره‌ی زمانی چند دقیقه‌ای پیش آمد. بیشتر تکه‌های گوشت اندازه‌ای حدود ۵ سانتیمتر مربع داشتند و حداقل یکی از آن‌ها اندازه‌ای حدود ۱۰ سانتیمتر مربع داشت. این رخداد شگفت‌انگیز توسط نیویورک تایمز و چندین نشریه‌ی دیگر در آن زمان گزارش شد و توجه همگان را برانگیخت و بحث‌هایی در مورد دلایل آن بوجود آمد. گوشت ظاهراً گوشت گاو بود ولی دو فرد که آن را چشیده بودند گفته بودند که گوشت گوسفند یا آهو می‌باشد. همچنین یک شکارچی محلی هم آن را به عنوان گوشت خرس شناسایی کرده بود.

در نهایت این گوشت مورد آنالیز قرار گرفت و مشخص شد که بافت ریه‌ی اسب یا نوزاد انسان است. ساختار این دو بسیار شبیه به هم است و تشخیص بین آن دو دشوار است. همچنین سه تا از نمونه‌های گوشت، ماهیچه و دو تا از آن‌ها غضروف بودند. توضیحات زیادی برای این فرآیند ارائه شده است. برخی این ماده را نوستک می‌دانستند که نوعی سیانوباکتری است که در روی زمین وجود دارد و هنگامی که باران روی آن می‌بارد به یک ماده‌ی ژله‌ای مانند تبدیل می‌شود. توضیح مورد قبول محلی‌ها این بود که این گوشت توسط کرکس‌ها بالا آورده شده است. بسیاری از کارشناسان این نظریه را بهترین توضیح این واقعه می‌دانند چون کرکس‌ها زمانیکه در معرض تهدید قرار می‌گیرند برای اینکه راحت‌تر بتوانند فرار کنند محتوای معده‌شان را استفراغ می‌کنند. به نظر می‌رسید کرکس‌ها قبل از پرواز با گوشت اسب برای خود ضیافتی بر پا کرده بودند ولی بخت و اقبال یاری‌شان نکرده بود و مجبور شده بودند آن را بالا بیاورند و معمای باران گوشت کنتاکی را بوجود آورند. (بیشتر…)

بیشتر