برچسب: ایران باستان

کفش پاشنه بلند اولین بار توسط مردان استفاده می‌شده است

دیر زمانی است که کفش پاشنه بلند نشانه‌ی زنانگی و افسون است ولی کفش پاشنه بلند زمانی برای مردان یک ضرورت بود و اولین بار توسط مردان استفاده می‌شده است.

کفش‌های پاشنه بلند برای راه رفتن و رانندگی مناسب نیستند و ممکن است به وسایل گیر کنند. معمولاً به زنان با کفش پاشنه بلند توصیه می‌شود که بر روی چمن، یخ، زمین لغزنده و سنگ‌فرش راه نروند. کفش‌های پاشنه بلند راحت نیستند ولی طراحی اولیه‌ی آن‌ها نیز برای راه رفتن نبوده است.

کفش‌های پاشنه بلند برای قرن‌ها به عنوان چکمه‌ی سوارکاری استفاده می‌شده‌اند. بعنوان مثال در ایران باستان سوارکاری مناسب لازمه‌ی یک سرباز بود. وقتی یک سواره پا در رکاب می‌گذاشت کفش‌های پاشنه بلند به او کمک می‌کردند که بدن خود را در وضعیت مناسبی نگهدارد و بتواند از کمان و نیزه‌ی خود به طرز مؤثری استفاده کند.

در انتهای قرن شانزدهم شاه عباس دوم بزرگ‌ترین سواره نظام جهان را داشت. در سال ۱۶۵۹ شاه عباس نماینده‌ی خود را به یک مأموریت نظامی به روسیه، آلمان و اسپانیا فرستاد. این مسئله باعث شد علاقه‌ی ایرانیان به اروپا نیز منتقل شود و کفش‌های ایرانی توسط طبقه‌ی اشراف اروپا مورد استفاده قرار گیرد و برای جدا کردن خود از طبقات پایین‌تر جامعه از پاشنه‌های بلند کفش استفاده کنند. اینگونه کفش‌های پاشنه بلند رواج یافتند.

کفش پاشنه بلند ایرانی قرن هفدهم که از جنس چرم اسب می‌باشد

در تصویر بالا یک مدل کفش پاشنه بلند قرن هفدهم ایرانی را مشاهده میکنید که از جنس چرم اسب بوده و دارای دندانه‌هایی در زیرش می‌باشد.

استفاده از کفش‌های پاشنه بلند به مرور زمان در بین زنان نیز رواج پیدا کرد و به نوعی مد تبدیل شد. در واقع تا انتهای قرن هفدهم مد کفش زنان و مردان با هم تفاوتی نداشت. پس از این زمان مردان در دوران روشنگری از لباس‌های ساده‌تر استفاده کرده و به مرور زمان استفاده‌ی آن‌ها از کفش پاشنه بلند منسوخ شد.

(بیشتر…)

بیشتر

هما یا مرغ استخوان‌خوار

هما یا مرغ استخوان‌خوار که در زبان انگلیسی به آن کرکس ریش‌دار گفته می‌شود نوعی کرکس بزرگ است که درکوه‌های مرتفع آفریقا، جنوب اروپا و آسیا از جمله ایران زندگی می‌کند.

هما یا مرغ استخوان‌خوار

هما می‌تواند استخوان‌های موجودی با اندازه‌ی استخوان ران یک بره را ببلعد. این پرنده مانند دیگر کرکس‌ها عمدتاً لاشه‌خوار است اما عمده‌ی غذای آن را مغز استخوان تشکیل می‌دهد. هما استخوان‌های بزرگ را از ارتفاع زیاد به روی سنگ‌ها پرتاب می‌کند تا به قطعات کوچک‌تر شکسته شود. گاهی هم از لاک‌پشت‌های زنده به همین روش تغذیه می‌کند.

جثه‌ی هما بیشتر شبیه به یک شاهین عظیم‌الجثه است تا یک کرکس و تنها کرکسی است که سرش پر دارد. ارتفاع آن ۹۵ تا ۱۲۵ سانتی‌متر، فاصله‌ی بین دو بال آن ۲۷۵ تا ۳۰۸ سانتی‌متر و وزن آن ۴.۵ تا ۷.۵ کیلوگرم است. این پرنده در تمام طول سال یک جا می‌ماند و هر فصل فقط یک یا دو تخم می‌گذارد و تا ۴۵ سال عمر می‌کند.

هما در اسطوره‌های ایرانی جایگاه مهمی دارد و معروف است که سایه‌اش بر سر هر کس بیفتد به سعادت و کامرانی خواهد رسید به همین دلیل به مرغ سعادت معروف شده‌است. در افسانه‌های ایران مثل ققنوس در اساطیر مصر و یونان صاحب کرامت است. هما در ادبیات ایران به عنوان نماد سعادت است و برعکس جغد که نماد شوم است البته این پرنده می‌تواند پرنده‌ای افسانه‌ای و اساطیری باشد در قصه‌ها و مثل‌های ایرانی از آن به عنوان پرنده سعادت یاد شده‌است.

در خرابه‌های تخت جمشید که پایتخت هخامنشیان بوده‌است دو مجسمه سنگی از هما پیدا شده‌است. این نشان می‌دهد که این پرنده در زمان ایران باستان نیز پرنده سعادت بوده‌است. نقش این پرنده در کنده‌کاری‌ها و برخی از سر ستون های پارسه (تخت جمشید) نیز پیداست. در نشان کنونی باشگاه فوتبال پرسپولیس هم نمادی از سر این پرنده به کار گرفته شده است. (بیشتر…)

بیشتر