برچسب: جفت‌گیری

دانستنی‌هایی در مورد گرگ‌ها

گرگ‌ها یکی از جذاب‌ترین موجودات زنده هستند. این ماشین‌های کشتار با جثه‌ی متوسطی که دارند علاقه‌ی بسیاری از دوست‌داران حیوانات و علاقمندان به حیات وحش را معطوف خود کرده‌اند. در ادامه واقعیاتی را مورد این موجودات حیرت‌انگیز ارائه شده است:

  • دسته‌ی گرگ‌ها دوست ندارند در یک مکان بمانند. آن‌ها روزی ۲۰ کیلومتر مسافرت می‌کنند.
  • گرگ‌ها دارای دوست هستند. آن‌ها برای ارتباط با دیگر افراد گروه‌شان زوزه می‌کشند. تحقیقات نشان داده‌اند که آن‌ها بیشتر برای افرادی از گروه زوزه می‌کشند که وقت بیشتری را با آن‌ها می‌گذرانند.
  • گرگ‌ها با برجا گذاشتن بو مثلا از طریق ادرار یا مدفوع در یک مسیر نیز ارتباط برقرار می‌کنند.
  • رفتار گرگ‌ها خیلی شبیه به سگ‌هاست. آن‌ها دوست دارند بازی کنند، استخوان بجوند ولی در مواقع خطر صدایی شبیه به خرخر از خود درآورده و دندان‌های خود را نشان می‌دهند.
  • گرگ قرمز یکی از نژادهایی است که در معرض انقراض است و امروزه فقط ۲۰ تا ۸۰ قلاده گرگ قرمز وجود دارد.

گرگ قرمز

گرگ قرمز

(بیشتر…)

بیشتر

مرغ مگس مارولوس اسپاتولتیل

مارولوس اسپاتولتیل یک مرغ مگس بسیار زیباست که تنها در شمال پرو یافت می‌شود. دم این پرنده فقط چهار پر دارد و در نرها دوتای این پرها بسیار دراز بوده و به شکل دیسکی بنفش-آبی هستند.

مرغ مگس مارولوس اسپاتولتیل

این دم جالب توجه در هنگام جفت‌گیری به شکل موجی شکل در برابر ماده به رقص درمی‌آید.  این پرنده می‌تواند پرهای دم خود را به صورت مستقل به حرکت درآورد.

مارولوس اسپاتولتیل یک مرغ مگس متوسط بوده و اندازه‌ی آن حدود ۱۵ سانتیمتر است. نسل این پرنده‌ی زیبا به خاطر از دست رفتن زیستگاه و جمعیت کمی که دارد در خطر می‌باشد.

(بیشتر…)

بیشتر

سه حشره در یک مگس میوه: گونیورلیا ترایدنز

گونیورلیا ترایدنز (Goniurellia tridens) نوعی مگس میوه است که طرحی باورنکردنی بر روی بال‌های خود دارد و به خاطر این الگو به سه حشره در یک حشره معروف شده است. روی هر کدام از بال‌های این حشره یک طرح مورچه مانند وجود دارد.

سه حشره در یک مگس میوه: گونیورلیا ترایدنز

این حشره عضوی از خانواده‌ی مگس‌های طاووسی است که به خاطر الگوهای رنگی بال‌های‌شان بدین نام خوانده می‌شوند. این حشره اولین بار توسط یک حشره‌شناس استرالیایی در سال ۱۹۱۰ در امارات متحده‌ی عربی شناسایی شد.

توضیحات مختلفی برای الگوی مورچه مانند روی بال‌های گونیورلیا ترایدنز  ارائه شده است که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

دکتر بریگت هاوارث بوم  شناس متخصص مگس‌ها اعتقاد دارد که این علامت‌های روی بال در جفت‌گیری این حشره نقش ایفا می‌کنند و باعث می‌شوند مگس‌های میوه جذاب‌تر به نظر بیایند.

کسان دیگری اعتقاد دارند که الگوهای حشره مانند روی بال‌های گونیورلیا ترایدنز ممکن است به ترساندن شکارچیان کمک کنند. دکتر مارک مافت بیان می‌کند: «عنکبوت‌ها پاهای سیاه روی بال‌های این حشره را بجای یک عنکبوت دیگر اشتباه می‌گیرند و بجای کشتن و خوردن مگس میوه، به رقصیدن با عنکبوت قلابی می‌پردازند. این وضعیت به مگس میوه هشدار می‌دهد و فرصت فرار را برایش فراهم می‌کند».

(بیشتر…)

بیشتر

علت تک همسری چیست؟

تامارین شیر طلایی، نخستی‌سان کوچکی در برزیل زندگی می‌‏کند یک موجود تک همسر جالب است. جنس نر عموما فقط با یک ماده جفت شده و با هم زندگی می‌‏کنند و تنها با یکدیگر جفت‌گیری کرده و در کنار هم مشغول مراقبت از فرزندان‏شان می‌‏شوند. این شیوه زندگی تک همسری (که تنها در ۹ درصد پستانداران یافت می‏‌شود) برای زیست‏‌شناسان گیج کننده است. چرا که برای پستانداران نر از نظر فرگشتی بهتر است که در طول عمرشان با ماده‌های مختلفی جفت‏‌گیری کنند.

دیتر لوکاس از دانشگاه کمبریج در یک کنفرانس اذعان داشت که: “تک همسری یک مشکل (فرگشتی) است.” فرگشت تک همسری موجب ارائه نظریات گوناگونی شده است. کیت اپی از دانشگاه کالج لندن در مصاحبه ‏ای عنوان کرد: “نظریات گوناگونی طی چهل سال گذشته پیشنهاد شده است و تاکنون پاسخی برای بحث‏ها یافت نشده است.”

در ژولای ۲۰۱۳ دکتر اپی و دکتر لوکاس هر کدام مطالعه گسترده‏ای در مورد تک همسری منتشر کردند که امید می‏رفت بتواند به بحث‏‌های موجود خاتمه دهند ، اما هر کدام از این محققان به نتیجه ‏گیری ‏های متفاوتی رسیدند که نشان می‌دهد مسئله تک همسری هنوز پا برجاست.

دکتر لوکاس نویسنده یکی از این مقالات در ژورنال ساینس که به همراه تیم کلاتون براک از کمبریج صورت گرفته بود با در نظر گرفتن فرگشت جفت‌گیری ۲۵۴۵ گونه این گونه ‏ها را از اجداد مشترک‏‌شان در حدود ۱۷۰ میلیون سال پیش مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند که تغییر زندگی انفرادی به تک همسری در پستانداران ۶۱ بار در طول فرگشت صورت گرفته است. در ادامه محققان به دنبال عوامل بودند که در این پستانداران مشترک است.

آن‏ها به این نتیجه رسیدند که تک همسری زمانی فرگشت یافت که خشونت و پرخاشگری بین ماده‌ها منجر به این شد که آن‏ها دور از هم زندگی کنند. با این شیوه زندگی ماده‏‌ها در زندگی کردن به دور از هم، نرها نمی ‏توانستند مانع جفت‌‏گیری سایر نرها با ماده شده و از این رو نزدیک ماندن به ماده مورد نظر تبدیل به استراتژی بهتری شده است. پس از این بود که نرها برای فراهم آوردن مراقبت‏‌های والدینی برای فرزندان‏شان فرگشت یافتند.

در مطالعه ‏ای دیگر دکتر اپی و همکاران به بررسی ۲۳۰ گونه نخستی پرداختند، چرا که تک همسری عموماً در این گروه به چشم می‏خورد. پژوهشگران در این مطالعه به نتیجه ‏ای متفاوت از مطالعه پیشین رسیدند: تهدید نوزادکشی موجب فرگشت تک همسری شده است. در برخی از گونه‌های پستاندار، نرها گاهی فرزندان کوچک نرهای دیگر را می‌‏کشند. دانشمندان فرض می‌کنند که نرها به علت این که ماده ‏های پرستار تخمک‌‏گذاری نمی‏‌کنند اقدام به قتل فرزندان آن‏ها می‌کنند. با کشتن فرندان ماده، نر شانس این را خواهد داشت که خودش با آن ماده فرزندانی تولید کنند.

دکتر اپی و همکاران از این رو پیشنهاد می‌کنند که در بسیاری از گونه ‏های نخستی، نرها با نزدیک ماندن به ماده‏‌ها پس از تولد نوزاد سعی در واکنش به تهدید نوزادکشی توسط سایر نرها را دارند. دکتر اپی توضیحی احتمالی درباره این که چرا تیم وی و دکتر لوکاس به نتیجه‏‌گیری‏‌های متفاوتی رسیده‌اند مطرح می‌‏کند. ممکن است نیروهایی که موجب فرگشت تک همسری در نخستی‏‌سانان شده است از سایر پستانداران متفاوت باشد. دکتر اپی همچنین خاطر نشان می‌سازد که تیم وی از نوع دقیق‏ تری از آمار به نام احتمالات بیزی در این مطالعه سود برده‌اند.

دکتر ژکوب بومزما از دانشگاه کپنهاگن که در هیچ کدام از دو مطالعه سهمی نداشته است، یافته‌‏های دکتر لوکاس را قانع ‏کننده‏‌تر می‌داند: “آن (مطالعه) برای من معنادار‏تر است.”

سرگی گاوریلتس، زیست‏ شناس تکاملی دانشگاه تنسی نیز نتایج دکتر لوکاس را بهتر ارزیابی می‌‏کند. با این حال وی عنوان می‌کند که هیچ یک از دو مطالعه حاضر به آزمون توضیحات سایر دانشمندان نپرداخته‌اند، توضیحاتی همانند مزیت تک همسری در کاهش خطر بیماری‏‌های مقاربتی جنسی یا این احتمال که ماده ‏ها بیشتر نرهایی را برای جفت‌گیری انتخاب می‌کنند که به صورت مکرر برای آن‏ها غذا می‌آورند.

نویسنده: کارل زیمر

ترجمه: امید رضا قاسمی

(بیشتر…)

بیشتر

غاز پاآبی

غاز پاآبی یا کودن پاآبی پرنده‌ای دریایی است که بومی مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری خارج اقیانوس آرام است و مشهورترین زیستگاه آن، گالاپاگوس در اکوادور است. این پرنده با پاهای آبی روشنی که دارد معروف است که یک انتخاب جنسی است. نرها پاهای‌شان را در هنگام جفت‌گیری در یک حرکت رقص مانند در مقابل ماده به بالا و پایین حرکت می‌دهند. ماده‌ها به نرهایی جذب می‌شوند که پاهای‌شان رنگ آبی روشن‌تری داشته باشند.

غاز پاآبی یا کودن پاآبی

به غازپاآبی، کودن پاآبی نیز گفته می‌شود که این نام به خاطر حرکات ناشیانه و ناموزونش در هنگام راه رفتن به آن داده شده است.

این پرنده‌ی زیبا از خانواده‌ی سولیده است که متشکل از ده گونه پرنده‌ی دریایی بلندبال است. غاز پاآبی ماده اندکی بزرگ‌تر از نر است و طول آن به ۹۰ سانتیمتر و عرض بال‌های آن به ۱٫۵ متر می‌رسد. این پرنده تک همسر است ولی قابلیت داشتن دو جفت را نیز دارد. (بیشتر…)

بیشتر

وشق کانادایی

وشق کانادایی که ممکن است به نادرست سیاه‌گوش کانادایی هم خوانده شود، پستانداری است از تیره‌ی گربه‌سانان و سرده وَشَق‌ها و بومی آمریکای شمالی است.

وشق کانادایی

فصل جفت‌گیری این گربه‌سان بسیار زیبا چهار ماه به طول می‌انجامد. وشق ماده، نر را با بجا گذاشتن مقداری از ادرارش در جایی که نر قبلاً قلمرو خود را تعیین کرده است جذب می‌کند. جفت‌گیری می‌تواند شش بار در یک ساعت رخ بدهد ولی وشق ماده در هر فصل تنها با یک نر جفت‌گیری می‌کنند هرچند که وشق نر ممکن است با چند وشق ماده جفت‌گیری کند.

زیستگاه این وَشَق، کانادا و آلاسکا تا برخی از مناطق شمال ایالات متحد آمریکا را در بر می‌گیرد. هرچند، وشق کانادایی خویشاوند نزدیک وشق اوراسیایی (همان وشق بومی ایران و آسیای میانه) است، اما از نظر برخی از مشخصات بیشتر به گربه‌ی دم کوتاه می‌ماند تا وشق اوراسیایی. (بیشتر…)

بیشتر

مار سرحلقه‌ای

مار سرحلقه‌ای گونه‌ای بی‌خطر مار از تیره‌ی قمچه‌ماران است که در ایالات متحده، مکزیک و کانادا یافت می‌شود. مارهای سرحلقه‌ای یا گردن حلقه‌ای، مرموز و شب‌زی بوده و به ندرت در طول روز دیده می‌شوند.

مار سرحلقه‌ای

این مارها به ندرت سمی هستند ولی ظاهر آن‌ها مقداری تهدیدآمیز است. اندازه‌ی این مارها متفاوت است و بالغ آن‌ها بین ۲۵ تا ۴۶ سانتیمتر طول دارد که نسبتاً کوچک محسوب می‌شود. مارهای سرحلقه‌ای جوان حدود ۲۰ سانتیمتر طول دارند و سالی ۲ تا ۵ سانتیمتر رشد می‌کنند.

رژیم غذایی مار سرحلقه‌ای عمدتاً شامل سمندرهای کوچک، کرم‌های خاکی و حلزون‌هاست هرچند که برخی اوقات مارمولک‌ها، وزغ‌ها و برخی مارهای کوچک گونه‌های دیگر را نیز می‌خورند. مارهای سرحلقه‌ای معمولاً در بهار جفت‌گیری می‌کنند ولی در برخی زیرگونه‌ها جفت‌گیری در پاییز اتفاق می‌افتد.

(بیشتر…)

بیشتر

رتیل زانوقرمز مکزیکی

رتیل زانوقرمز مکزیکی دارای رنگ سیاه و قهوه‌ای تیره غالب با پاهای قهوه‌ای روشن و زانوهایی به رنگ مشخص نارنجی متمایل به قرمز براق هستند. شکم آنها در میان موهای پرز مانند قهوه ای و خاکستری رنگ پوشانده شده است. تصویر این رتیل بسیار زیبا را مشاهده می‌کنید.

رتیل زانوقرمز مکزیکی

این گونه از رتیل‌ها می توانند فاصله‌ای حدود ۱۷ سانتی متر بین دو پای خود داشته باشند. طول عمر نرها حدود ۵ سال می‌باشد ولی ماده ها بیش از ۲۵ سال و تا ۳۰ سال عمر می‌کنند. رتیل زانوقرمز مکزیکی نیز به مانند تمامی رتیل‌ها یک بندپاست و باید از طریق فرآیند پوست انداختن رشد کند.

رتیل های ماده در صورت داشتن دوره سرد (دوره سرما) بیشتر و بهتر آماده جفت‌گیری می شوند. زمانی رتیل نر بالغ یک شبکه اسپرم بسازد نشان دهنده آمادگی او به رتیل ماده است. او باید در محفظه زندگی رتیل ماده قرار بگیرد. رتیل نر به سمت مخفیگاه رتیل ماده حرکت می کند ، سپس با دستان جلویی خود با حرکتی لرزش وار به زمین ضربه زده و رتیل ماده را ترغیب به خروج از مخفیگاه می کند. به محض خروج رتیل ماده ، رتیل نر به سمتش حمله‌ور شده و به حالتی که بالاتر از او قرار گیرد آن را می گیرد تا به نقطه مورد نظر خود برای جفت گیری دسترسی خوبی داشته باشد. در این زمان رتیل نر بوسیله‌ی یکی از اندام های شبه حرکتی خود، اقدام به قرار دادن کیسه اسپرم در داخل بدن رتیل ماده می‌کند. اگر عمل جفت‌گیری و قرار دادن کیسه اسپرم در داخل بدن ماده به درستی انجام گرفته باشد، یک کیسه حاوی تخم ظرف چند هفته آینده، توسط رتیل ماده گذاشته می‌شود. این کیسه تخم می تواند شامل ۲۵۰ عدد بچه رتیل باشد. پس از جفت‌گیری رتیل نر معمولاً پس از چند هفته خواهد مرد. (بیشتر…)

بیشتر

اردک ماندارین

اردک ماندارین اردکی با اندازه متوسط است که در شرق آسیا یافت می‌شود و در اصل متعقل به ژاپن است. این اردک شبیه اردک جنگلی در آمریکای شمالی است. نوع نر و ماده این اردک بسیار تفاوت دارند و به خوبی قابل تشخیص هستند.

اردک ماندارین

اردک ماندارین نر پرنده‌ای است که به خاطر ظاهر شگفت‌انگیزی که دارد آن را با هیچ پرنده‌ی دیگر اشتباه نمی‌گیرید. این پرنده به مانند بسیاری از گونه‌های اردک پس از فصل جفت‌گیری پرهایش ریخته و ظاهرش شبیه به ماده می‌شود. اردک‌های ماندارین غذای خود را با جستجو در آب و راه رفتن پیدا می‌کند و بیشتر از گیاهان و دانه‌ها تغذیه می‌کند. همچنین ممکن است حلزون‌ها، حشرات، ماهی‌های کوچک را نیز به رژیم غذایی خود اضافه کند. (بیشتر…)

بیشتر

جگلاین

جگلاین یک حیوان هیبریدی است که از جفت‌گیری شیر ماده و جگوار نر (پلنگ خالدار آمریکایی) بوجود می‌آید. تصویر این جانور زیبا را در ادامه مشاهده می‌کنید.

جگلاین هیبرید بین شیر ماده و جگوار نر

جگلاین

(بیشتر…)

بیشتر