در بررسی رشد انسان متوجه می‌شویم که بچه انسان آهسته‌ترین رشد را در بین تمامی پستانداران داراست. ما زمانی حدود دو برابر شامپانزه‌ها، گیبون‌ها و مکک‌ها را در کودکی می‌گذرانیم. بسیاری از دانشمندان گمان می‌کنند این ممکن است به این واقعیت ارتباط داشته باشد که مغز ما مصرف انرژی بیشتری دارد و گلوکز کمتری برای مصرف بقیه بدن باقی می‌ماند ولی اثبات این قضیه به نظر دشوار می‌رسید تا اینکه یک تحقیق جدید توسط دیرینه شناسان شواهد قوی در تایید این نظریه پیدا شد. برای یافتن اینکه مغز ما از زمان تولد تا بلوغ چه مقدار گلوکز مصرف می‌کند دانشمندان داده‌های پت اسکن و ام آر آی مغز را جمع‌آوری نموده و آن‌ها را با نرخ رشد بدن مقایسه کردند. پت اسکن برای اندازه‌گیری جذب گلوکز استفاده می‌شود درحالیکه ام آر آی می‌تواند کل حجم مغز را اسکن کند. همانطور که انتظار می‌رفت آن‌ها دریافتند زمانیکه مغز گلوکز زیادی مصرف می‌کند رشد آهسته می‌شود. در این تحقیق مشخص شد کودکان زمانیکه حدود ۴ سال دارند بیشتر از همیشه گرسنه هستند که منطبق با کند شدن رشد بدن می‌باشد. در این زمان مغز بیش از ۴۰ درصد کل انرژی بدن را مصرف می‌کند. در این سن ارتباطات سلول‌های مغزی به حداکثر می‌رسد چون بچه چیزهای جدید بسیار زیاد را یاد می‌گیرد که برای موفقیت او ضروری هستند. این بدین معنی است که منابع کمتری برای تسهیل رشد بقیه‌ی اعضای بدن وجود دارد. این می‌تواند به توضیح این مسئله کمک کند که چرا حدس زدن سن یک کودک از روی اندازه‌ی بدنش دشوار است.

رشد انسان

بررسی آناتومی ناندرتال ها که جزو نزدیک‌ترین خویشاوندان ما هستند نیز نشان می‌دهد که رشد آن‌ها هم از رشد انسان های مدرن امروزی سریع‌تر بوده است و بچه‌های‌شان بیشترین رشد را در دو سال اول زندگی‌شان تجربه می‌کرده‌اند. این موجودات با وجود داشتن مغزی بزرگ‌تر از مغز انسان‌های امروزی از نظر هوش و فرهنگ از انسان‌های مدرن کمتر تکامل یافته بودند. (بیشتر…)

بیشتر