برچسب: شنوایی

قورباغه‌ی عجیب که با دهان خود می‌شنود

قورباغه‌ی عجیب “گاردینر سیشل” یکی از کوچکترین دوزیستان جهان است، با طولی کمتر از ۰٫۵ اینچ (۱٫۲۷ سانتی متر). اما کوچک بودن تنها چیز جالب توجه درباره‌ی آن نیست. مطالعات جدید نشان می دهد این گونه از قورباغه‌ها، پرده‌ی گوش (صماخ) و گوش میانی ندارند، با این حال می‌توانند قور قور کنند و قور قور دیگران را هم بشنوند. چطور چنین چیزی ممکن است؟

یک تیم از دانشمندان فرانسوی از دانشگاه های مختلف این کشور، شروع به کار کردند تا معمای این قورباغه‌ی عجیب ریز نقش را حل کنند. روش شنیدن قورباغه‌ها مانند پستانداران نیست؛ آنها یک صفحه ی غضروفیِ خارجی به جای پرده‌ی گوش دارند که به طور مستقیم روی پوست قرار دارد. اما قورباغه ی گاردینر سیشل حتی آن را نیز ندارد.

قورباغه‌ی عجیب که با دهان خود می‌شنود

در ابتدا، دانشمندان باید می‌فهمیدند که آیا این قورباغه‌ها اصولاً می‌توانند بشنوند یا خیر، بنابراین صداهایی را از قورباغه‌های دیگر ضبط کرده و آن‌ها را از طریق بلندگو پخش نمودند. پاسخ آزمایش حاکی از این بود که آنها واقعاً می‌توانند بشنوند. اما تصویر برداری های اشعه X نشان داد که استخوان‌های قورباغه‌ها و در واقع هیچ‌کدام از ماهیچه‌ها و اندام‌های بدن قورباغه قابلیت هدایت صدا را ندارند (آنطور که استخوان‌های فک ما می‌توانند). پس دانشمندان کامپیوترها را به راه انداخته و شروع به انجام یک شبیه‌سازی کردند: چه می‌شود اگر دهان قورباغه ها مستقیما صدا را به گوش داخلی انتقال دهد، حفره ای درون جمجه‌ی قورباغه که میزبان طنین صداهای مختلف است. این شبیه‌سازی جواب دارد! ریاضیات نشان داد این روش قطعاً می‌تواند به قورباغه توانایی شنیدن دهد.

این اولین قورباغه‌ای نیست که با چیزی غیر از پرده‌ی گوش می‌شنود. در سال ۲۰۰۱، تیمی از دانشمندان قورباغه‌هایی را یافتند که از طریق ریه‌های خود می شنیدند. اما این اولین گونه‌ای است که می بینیم از دهان خود برای این کار استفاده می‌کند (حداقل، ما اینطور فکر می کنیم).

فرگشت پرده‌ی گوش به تاریخ جدا شدن قاره‌ی گندوانا – ابر قاره‌ای باستانی – باز می‌گردد. دانشمندان گمان می کنند که این قورباغه‌ی عجیب موجودی است که از آن زمان تا به امروز بر جای مانده است، به طوری که به دلیل انزوا در چند جزیره در سیشل، در نزدیکی سواحل ماداگاسکار، بدون تغییر مانده است. با مطالعه‌ی قورباغه‌های گاردینر سیشل، دانشمندان امیدوارند اطلاعاتی را درباره‌ی شکل و ظاهر جانوران در قاره‌ی گندوانا به دست آورند و اینکه چه چیزی آن‌ها را از حیوانات اخیراً فرگشت یافته متمایز می‌کند. (بیشتر…)

بیشتر

ناشنوایی بینایی را افزایش می‌دهد

مغز بازده بالایی دارد و زمانیکه ناحیه‌ی بزرگ کورتکس شنوایی کارکرد خود را از دست می‌دهد آن را بی‌مصرف نمی‌گذارد. کورتکس شنوایی بخشی از مغز است که حس شنوایی را کنترل می‌کند. در تحقیقی که بر روی گربه‌های خانگی انجام شد مشخص شد گربه‌هایی که از ناشنوایی مادرزادی رنج می‌بردند توانایی دیدن و تشخیص حرکت بهتری نسبت به گربه‌های معمولی داشتند. این یافته با نتایج آزمایشات بینایی افراد ناشنوا همخوانی دارد.

پس از آن محققان از یک روش جراحی استفاده کردند تا مشخص کنند که کدام بخش از مغز مسئول افزایش توانایی دیداری است. دانشمندان با این روش دریافتند که کورتکس شنوایی در افزایش بینایی نقش دارد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این حالت برای انسان هم صدق می‌کند ولی برخی توانایی‌های بینایی انسان‌های تغییر نمی‌کند.

در تحقیق دیگری مشخص شد که چرا افراد ناشنوایی که ایمپلنت حلزونی دریافت می‌کردند نسبت به افرادی که در خردسالی این ایمپلنت را دریافت می‌کردند شنوایی خود را به طور کامل بدست نمی‌آورند. ایمپلنت حلزونی یک دستگاه الکترونیکی کوچک است که در زیر پوست قرار داده می‌شود تا حس شنیدن را به افراد ناشنوا بدهد. واقعیت این است که اگر بدن این ایمپلنت را در سنین جوانی دریافت نکند نواحی کورتکس شنیداری را به بهبود حس بینایی می‌گمارد.

(بیشتر…)

بیشتر

وزوز گوش

وزوز گوش یک بیماری نیست ولی می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری باشد. رایج‌ترین دلایل آن کاهش شنوایی در اثر قرار گرفتن گوش در معرض یک صدای بلند می‌باشد ولی در برخی موارد می‌تواند نشانه‌ی عفونت گوش، بیماری‌های قلبی یا مشکلات رگ‌ها و یا حتی تومور مغزی باشد. (بیشتر…)

بیشتر