برچسب: مشتری

قمر آیو مشتری

در سال ۱۹۷۹ فضاپیمای وویجر از مقابل سیاره‌ی مشتری و قمرهایش گذشت. تصویر شگفت‌انگیزی که در ادامه مشاهده می‌کنید قمر آیو را در برابر مشتری، این غول گازی نشان می‌دهد. این تصویر شاید اولین عکسی باشد که ویژگی‌های سطحی آیو را نشان می‌هد. اکنون می‌دانیم که این سیاره آتشفشانی است.

قمر آیو مشتری

آیو یکی از اقمار گالیله‌ای است و نزدیک‌ترین قمر از اقمار گالیله‌ای مشتری به این سیاره است. این قمر از نظر اندازه اندکی بزرگتر از ماه است و با ۴۰۰ آتشفشان فعال، آیو فعال‌ترین جرم از نظر زمین‌شناختی در سامانه‌ی خورشیدی است. علت فعالیت آتشفشانی بیش از حد آیو انرژی و اثر جزر و مدی مشتری و سایر اقمار گالیله‌ای این سیاره بر این قمر است. این ماه در عین حال بالاترین چگالی را در میان قمرهای سامانه خورشیدی دارد. پژوهشگران دریافته‌اند که سطح این قمر به شدت بوی نامطبوعی مانند بوی تخم مرغ گندیده می‌دهد که ناشی از انتشار سولفور آهن و سایر ترکیبات گوگردی از آتشفشان‌های سطح این قمر است. (بیشتر…)

بیشتر

زمین تنها سیاره‌ای است که با نام یک خدای رومی نام‌گذاری نشده است

مردم باستان خدایان مختلفی را می‌پرستیدند و آن‌ها را با سیاره‌هایی در آسمان ارتباط داده بودند. در این بین تمامی سیاره‌ها بجز زمین به نام خدایان رومی نام‌گذاری شده‌اند:

  • عطارد نام خود را از پیام‌رسان بالدار خدایان گرفته بود. این سیاره همچنین خدای سرقت، تجارت و مسافرت بود. این سیاره نام خود را از سرعت چرخش خود گرفته بود.
  • زهره خدای عشق و زیبایی روم باستان بود که یک نام مناسب برای یک سیاره‌ی پرنور و درخشان بود.
  • مریخ خدای رومی جنگ بود. این سیاره نام خود را از این واقعیت گرفته است که سرخ و به رنگ خون است.
  • مشتری پادشاه رومی خدایان بود به این خاطر که بزرگ‌ترین سیاره در منظومه‌ی شمسی است و به همین خاطر به عنوان مهم‌ترین خدا نام‌گذاری شده است.
  • زحل به عنوان خدای رومی کشاورزی و برداشت محصول نام‌گذاری شده است چون رنگ طلایی دارد که به رنگ یک مزرعه‌ی گندم است.
  • اورانوس تا دهه‌ی ۱۸۰۰ کشف نشده بود ولی ستاره‌شناسان بر طبق همان سنت قدیمی آن دوره نام آن را از خدایان رومی گرفتند. در اسطوره‌شناسی، اورانوس پدر زحل بوده و زمانی پادشاه خدایان بوده است.
  • نپتون نیز پس از کشف شدن با نام خدای دریا نام‌گذاری شد که احتمالاً به خاطر رنگ آبی آن است.
  • پلوتون نیز دیگر جزو سیارات منظومه‌ی شمسی نیست ولی محیط تاریک و سرد آن باعث شد به عنوان خدای جهان زیرین مردگان نام‌گذاری شود.

چرا زمین به نام خدایان رومی نام‌گذاری نشده است؟

واقعیت این است که مردم قدیم زمین را یک سیاره نمی‌دانستند. سیاره‌ها اختران دوردست آسمان بودند که از دور ناظر بشریت بودند درحالیکه این کره‌ی خاکی میدان زندگی بشر بود. (بیشتر…)

بیشتر

آمریکای شمالی بر روی مشتری

مشتری بزرگ‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی است و می‌توان تمامی ماه‌ها و سیارات منظومه‌ی شمسی را درون مشتری جای داد و هنوز هم مقداری از حجم آن خالی بماند. این سیاره‌ی غول‌پیکر می‌تواند بیش از ۱۰۰۰ زمین را در خود جای دهد و قطر آن بیش از ده برابر زمین است. تصویری که مشاهده می‌کنید توسط جان برادی برای مرکز نجوم کشیده شده است که اندازه‌ی آمریکای شمالی بر روی مشتری را نشان می‌دهد. جزیره‌ی کوچک سبز رنگی که بر روی مشتری مشاهده می‌کنید در واقع آمریکای شمالی است.

آمریکای شمالی بر روی مشتری

نقطه‌ی سرخ مشهوری که بر روی مشتری می‌بینید طوفان بزرگی است که دانشمندان تخمین می‌زنند بین ۳۰۰ و ۴۰۰ سال عمر داشته باشد. (بیشتر…)

بیشتر

تمامی سیارات منظومه شمسی در فاصله بین زمین و ماه جا می شوند

منظومه شمسی

قطر میانگین سیارات منظومه شمسی بر حسب کیلومتر به صورت زیر می‌باشد:

عطارد: ۴۸۷۹

زهره: ۱۲۱۰۴

مریخ: ۶۷۷۱

مشتری: ۱۳۹۸۲۲

زحل: ۱۱۶۴۶۴

اورانوس: ۵۰۷۲۴

نپتون: ۴۹۲۴۴

مجموع: ۳۸۰۰۰۸

فاصله‌ی میانگین زمین از ماه ۳۸۴۴۰۰ کیلومتر است و اگر تمامی سیارات منظومه شمسی را در این فاصله جای دهیم ۴۳۹۲ کیلومتر هم اضافه بوده و خالی می‌ماند. (بیشتر…)

بیشتر

قمرهای مشتری

آیو قمر مشتری

سایه‌ی آیو بر روی مشتری

مشتری دارای حداقل ۶۷ ماه است که ۱۶ تای آن‌ها قطری بیش از ۱۰ کیلومتر دارند. چهار ماه از بزرگ‌ترین ماه‌های مشتری آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو هستند که قمرهای گالیله‌ای نامیده می‌شوند چون گالیله ستاره‌شناس ایتالیایی آن‌ها را در سال ۱۶۱۰ بوسیله‌ی تلسکوپ پیدا کرد. آیو فعال‌ترین جرم منظومه‌ی شمسی بوده و دارای ۴۰۰ آتشفشان فعال می‌باشد. (بیشتر…)

بیشتر