برچسب: میلیون سال

مارمولکی که از ۹۹ میلیون سال پیش در کهربا حبس شده است

در سال ۲۰۱۶ فسیلی از جنس کهربا در میانمار کشف شد که یک مارمولک در آن به دام افتاده بود و پس از آنالیز مشخص شد که حدود ۹۹ میلیون سال قدمت دارد. این مارمولک در واقع قدیمی‌ترین مارمولک شناخته شده از نوع خود است و یک حلقه‌ی گمشده‌ی خزندگان برای محققان می‌باشد.

مارمولکی که از 99 میلیون سال پیش در کهربا محبوس شده است

محققان بر این باورند که این حیوان که شبیه به آفتاب‌پرست است در زمان نوزادی هنگام ورجه وورجه کردن در یک جنگل استوایی در میانمار در یک رزین چسبان به دام افتاده است. کل بدن این حیوان از جمله چشم و پوسته‌ی رنگارنگش به طور غیرمعمولی به خوبی حفظ شده است. برای تخمین عمر این رزین‌ها بدون شکستن آن‌ها از آنالیز اشعه‌ی ایکس استفاده می‌شود.

(بیشتر…)

بیشتر

تاکنون چند نفر در کره زمین زندگی کرده و مرده‌اند؟

زندگی ما و جهان اطراف‌مان منحصر بفرد به نظر می‌رسد ولی فکر کردن در مورد تعداد انسان‌هایی که تاکنون زندگی کرده و مرده‌اند می‌تواند دید ما را گسترش دهد.

طبق برآوردهای محققان آمار نفوس در سال ۲۰۱۵ که توسط «دیوان مرجع جمعیت» انجام شد تاکنون ۱۰۸٫۲ میلیارد نفر بدنیا آمده‌اند که حدود ۷٫۴ میلیارد نفر آن‌ها اکنون زنده هستند یعنی در واقع ۱۰۰٫۸ میلیارد نفر تاکنون مرده‌اند.

کره‌ی زمین تاکنون میزبان انسان‌های بسیار زیادی بوده است. تعداد کسانی که تاکنون مرده‌اند حدود ۱۴ برابر تعداد کسانی است که زنده هستند. به عبارت دیگر حدود ۶٫۸ درصد کسانی که تاکنون بدنیا آمده‌اند اکنون زنده هستند. این عدد شاید کوچک به نظر برسد ولی در عمل نشان دهنده‌ی رشد بسیار سریع جمعیت در عصر جدید است.

اما محققان چگونه به این نتیجه رسیده‌اند؟ نقطه‌ی شروع «دیوان مرجع جمعیت» برای این محاسبه ۵۰ هزار سال قبل از میلاد بوده است یعنی زمانیکه انسان‌های مدرن هوشمند (Homo Sapines) پدیدار شدند. این تاریخ خود مورد مناقشه است چون اولین انسان‌نماها میلیون‌ها سال پیش بر روی زمین زندگی کرده و مرده‌اند.

مبنای این محاسبات، امید به زندگی در دوران مختلف تاریخی بوده است. امید به زندگی در عصر آهن حدود ۱۰ سال بوده است. در آن زمان نبود دارو، مشکلات کمبود غذا، تغییرات آب و هوا، جنگ و مشکلات دیگر باعث شده بود که جمعیت با نرخ بسیار کمی رشد کند. در این دوره نرخ مرگ و میر نوزادان در حد ۵۰۰ در ۱۰۰۰ تولد بود. امروزه امید به زندگی حدود ۷۵ تا ۸۰ سال است.

(بیشتر…)

بیشتر

زنبق دریایی یا ستاره پردار

تصویری که در ادامه مشاهده می‌کنید مربوط به یک گونه ستاره پردار یا زنبق دریایی است که برای فرار از دست شکارچیان می‌تواند در آب شنا کند.

زنبق دریایی یا ستاره پردار

ستاره‌های پردار گونه‌ای بی‌مهره‌ی دریایی با بازوهای پردار شکل هستند که بازوهای آن‌ها از یک بدن مرکزی بیرون زده‌اند. قدمت این جانور مسحور کننده به ۲۰۰ میلیون سال پیش برمی‌گردد و یک فسیل زنده محسوب می‌شود. زنبق‌های دریایی تنوع بسیار زیادی دارند که ریشه در تاریخ آن‌ها دارد.

این حیوانات در یک محدوده‌ی جغرافیایی وسیع زندگی می‌کنند که از استوا تا قطب و از آب‌های کم عمق تا بالای صخره‌های اعماق اقیانوس گسترده شده است.

همه‌ی ستاره‌های پردار قادر به شنا نیستند و بسیاری از گونه‌ها تنها می‌توانند در کف دریا بخزند. نظریه‌های مختلفی در مورد فرگشت یافتن توانایی شنای آن‌ها وجود دارد که یکی از آن‌ها فرار از دست شکارچیان است.

رنگ زنبق‌های دریایی از قرمز تیره گرفته تا نارنجی و زرد متنوع است و طول هر بازوی آن‌ها می‌تواند به ۳۰ سانتیمتر برسد. همچنین آن‌ها می‌توانند از پنج تا ۲۰۰ بازو داشته باشند. برخی از این جانوران سمی هستند و چون برخی حیوانات کوچک اغلب بر روی آن‌ها زندگی می‌کنند ماهی‌ها ممکن است بر روی آن‌ها به دنبال غذا بگردند.

(بیشتر…)

بیشتر

کانگوروی عظیم با وزن ۲۴۰ کیلوگرم

کانگوروی عظیم با نام علمی استنورین یکی از موجودات شگفت‌انگیزی است که منقرض شده است. دانشمندان اعتقاد دارند این کانگورو بیش از ۲ متر قد داشته و حدود ۲۴۰ کیلوگرم وزن داشته است و احتمالاً نمی‌توانسته است مثل کانگوروهای امروزی خیز بردارد و بپرد.

کانگوروهای عظیمی که قبلاً در استرالیا سکونت داشته‌اند شبیه به خرگوش‌های بزرگ بوده‌اند و مثل انسان بر روی دو پا راه می‌رفته‌اند.

حدود ۳۰ گونه از این کانگورو در استرالیا ساکن بوده‌اند و کانگوروهای امروزی حدود ۱۵ میلیون سال پیش از آن‌ها منشعب شده‌اند. بزرگ‌ترین این کانگوروها با نام پروکوپتودون گولیا حدود ۲۴۰ کیلوگرم وزن داشته است که حدود ۳ برابر کانگوروهای امروزی می‌باشد.

گمان می‌رود که این کانگوروها صورت‌های کوتاه داشته‌اند و برخلاف کانگوروهای مدرن از دست‌های‌شان برای رسیدن به بوته‌های خوراکی استفاده می‌کرده‌اند. فسیل‌ها نشان می‌دهند که این کانگوروهای عظیم‌الجثه حدود ۳۰ هزار سال پیش منقرض شده‌اند. انقراض آن‌ها همزمان با انقراض چند پستاندار بزرگ دیگر در دوره‌ی پلیستوسین بوده است. عموزاده‌های این کانگوروها شامل کانگوروهای امروزی و کانگوروهای موشی مانند پوتوروس و بتونگز امروزه زنده هستند.

کانگوروی عظیم با وزن 240 کیلوگرم

حمله‌ی شیر کیسه‌دار به کانگوروی عظیم منقرض شده. اثر هنرمند موریسیو آنتون

(بیشتر…)

بیشتر

آیا انقراض دایناسورها تنها انقراض زمین بوده است؟

در مطالعه تاریخ زمین، دانشمندان می‌گویند ۵ انقراض بزرگ اتفاق افتاده که بیش از نیمی از موجودات آن دوران را از بین برده است. انقراض دایناسورها فقط یکی از آنها بوده است. با ما همراه باشید تا ببینیم چه بر تاریخچه حیات در زمین ما گذشته است.

۵- نزدیک‌ترین انقراض در حدود ۶۵ میلیون سال پیش رخ داده است. انقراض دایناسورها در این دوره اتفاق افتاده است. این انقراض حدود ۷۶% از گونه‌ها را منقرض کرد. برخی از عوامل آتشفشانی و سایر عوامل دیگر باعث انقراض دایناسورها بوده‌اند.

۴- انقراض بعدی در حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش رخ داده است. طغیان‌های بسیار زیاد مواد آتشفشانی می‌توانند این انقراض را توجیه کنند. حدود ۸۰% از موجودات از جمله ۲۰% از جانوران دریازی، بسیاری از پستانداران و … منقرض شدند.

۳- مخرب‌ترین انقراض تاریخ زمین  در حدود ۲۴۵ میلیون سال پیش با انقراض بیش از  ۹۰% از موجودات روی زمین همراه بوده است. بسیاری از دانشمندان معتقدند که سیارک‌ها، شهاب سنگ‌ها و… عامل این انقراض بزرگ بوده‌اند.

۲- حدود ۳۶۰ میلیون سال پیش انقراضی بسیار طولانی رخ داد که حدود ۲۰ میلیون سال طول کشید و حدود ۸۳% از موجودات که ۷۰% آن‌ها آبزی بودند را منقرض کرد.

۱- اولین انقراض ۴۴۰ میلیون سال پیش بوده است. در این رخداد حدود ۸۴% از موجودات از جمله موجودات دریایی مثل کونودنت‌های مارماهی مانند و نوعی از بندپایان منقرض شدند. در این انقراض یخ‌بندان وسیعی اتفاق افتاد که با یخ بستن آب‌های دریا سطح آب دریاها به سرعت کاهش یافت.

ما از نزدیک‌ترین انقراض (۶۵ میلیون سال پیش) شروع کردیم و به اولین آن‌ها (۴۴۰ میلیون سال پیش) رسیدیم. اما هم اکنون ما در انقراض جدیدی هستیم. انقراضی که دلیل فرا زمینی یا آتشفشانی ندارد بلکه دلیل انسانی دارد، انسان‌های متمدن امروزی. در این انقراض ما هوا را آلوده می‌کنیم، جنگل‌ها را خراب می‌کنیم و کارهای زیاد دیگر. طبق تحقیقات این انتظار می رود که در سال ۲۱۰۰ میلادی نیمی از موجودات منقرض شوند.

(بیشتر…)

بیشتر

کشف دم پردار دایناسور که در کهربا حفظ شده است

یک دم دایناسور با پرهای زیبایی که در کهربا حفظ شده‌اند و هنوز به استخوان وصل هستند پیدا شده است و یکی از جالب‌ترین چیزهایی است که تاکنون به چشم خود دیده‌ایم.

کشف دم پردار دایناسور که در کهربا حفظ شده است

این اولین باری نیست که پر در کهربا به دام افتاده و کشف شده است ولی این اولین باری است که محققان توانسته‌اند این پرها را به صورت قطعی به دایناسورها ربط دهند. این کشف دید ارزشمندی در مورد چگونگی فرگشت پر دایناسورها بدست می‌دهد که از طریق فسیل‌ها قابل استنتاج نبود.

این تکه‌ی کهربا سال قبل در یک بازار در میانمار کشف شد و به عنوان کهربایی که دارای یک گیاه است فروخته شد. لیدا زینگ، دانشمند چینی با دیدن این قطعه کهربا متوجه شد که مواد داخل آن در واقع پر هستند و تیمی را برای بررسی این قطعه‌ی خاص تشکیل داد.

بررسی دقیق این پرها توسط میکروسکوپ نشان داد که این دم متعلق به یک کولوروساریا می‌باشد که از خانواده‌ی دایناسورهای پرنده مانند گوشتخوار هستند که حدود ۹۹ میلیون سال پیش در دوره‌ی کرتاسه زندگی می‌کرده‌اند.

این اولین پر دایناسور غیرمرغی است که در کهربا حفظ شده است. این پر از هشت مهره تشکیل شده است که توسط پرها احاطه شده‌اند. این مهره‌ها به مانند پرندگان امروزی (نزدیک‌ترین خویشاوندان این دایناسورها) در یک استخوان میله مانند قرار نگرفته‌اند. بلکه دم طویل و انعطاف‌پذیر است. به عبارت دیگر پرها قطعاً متعلق به یک دایناسور هستند نه یک پرنده‌ی ماقبل تاریخ.

کولوروساریا یا تهی‌دم‌خزندگان گروهی از دایناسورها هستند که خویشاوندی نزدیکی با پرندگان دارند. بیشتر دایناسورهای پرداری که تاکنون کشف شده‌اند متعلق به این خانواده می‌باشند. مطالعه‌ی این دایناسورها نشان داده است که آخرین اجداد کولوروساریا به گونه‌ای فرگشت یافته بودند که توانایی خوردن و هضم گیاهان را پیدا کرده بودند. این جانوران حدود ۱٫۵ متر طول داشتند.

(بیشتر…)

بیشتر

صدف اسکالوپ

اسکالوپ نام رایجی است که عمدتاً برای تمام گونه‌های متعدد صدف‌های آب‌های شور یا نرم‌تنان دوکفه‌ای دریایی بکار می‌رود. صدف‌های اسکالوپ دارای ارزش خوراکی برای انسان‌ها هستند.

صدف اسکالوپ

صدف‌های اسکالوپ تعداد زیادی چشم با اندازه‌ی حدود ۱ میلیمتر دارند. این چشم‌ها که بین ۱۰ تا ۱۰۰ عدد هستند در امتداد لبه‌ی پوسته‌ی آن‌ها قرار گرفته‌اند. درحالیکه این چشم‌ها توانایی تمایز دقیق اشکال را ندارند ولی ترکیب حساسیت آن‌ها توانایی آشکارسازی الگوهای متغیر نور و حرکت را می‌دهد.

خانواده‌ی اسکالوپ‌ها از نظر جنسیتی دارای ویژگی غیرمعمولی هستند. برخی از اعضای این خانواده دارای جنسیت مشخص معمولی هستند بدین صورت که نرها و ماده‌ها از هم جدا هستند، درحالیکه برخی دیگر دو جنسیت را به طور همزمان دارند و برخی دیگر نیز در دوران جوانی نر هستند و سپس ماده می‌شوند.

تاریخچه‌ی اسکالوپ‌ها به دوران میانی تریاسیک یعنی حدود ۲۴۰ میلیون سال پیش برمی‌گردد.

(بیشتر…)

بیشتر

علت تک همسری چیست؟

تامارین شیر طلایی، نخستی‌سان کوچکی در برزیل زندگی می‌‏کند یک موجود تک همسر جالب است. جنس نر عموما فقط با یک ماده جفت شده و با هم زندگی می‌‏کنند و تنها با یکدیگر جفت‌گیری کرده و در کنار هم مشغول مراقبت از فرزندان‏شان می‌‏شوند. این شیوه زندگی تک همسری (که تنها در ۹ درصد پستانداران یافت می‏‌شود) برای زیست‏‌شناسان گیج کننده است. چرا که برای پستانداران نر از نظر فرگشتی بهتر است که در طول عمرشان با ماده‌های مختلفی جفت‏‌گیری کنند.

دیتر لوکاس از دانشگاه کمبریج در یک کنفرانس اذعان داشت که: “تک همسری یک مشکل (فرگشتی) است.” فرگشت تک همسری موجب ارائه نظریات گوناگونی شده است. کیت اپی از دانشگاه کالج لندن در مصاحبه ‏ای عنوان کرد: “نظریات گوناگونی طی چهل سال گذشته پیشنهاد شده است و تاکنون پاسخی برای بحث‏ها یافت نشده است.”

در ژولای ۲۰۱۳ دکتر اپی و دکتر لوکاس هر کدام مطالعه گسترده‏ای در مورد تک همسری منتشر کردند که امید می‏رفت بتواند به بحث‏‌های موجود خاتمه دهند ، اما هر کدام از این محققان به نتیجه ‏گیری ‏های متفاوتی رسیدند که نشان می‌دهد مسئله تک همسری هنوز پا برجاست.

دکتر لوکاس نویسنده یکی از این مقالات در ژورنال ساینس که به همراه تیم کلاتون براک از کمبریج صورت گرفته بود با در نظر گرفتن فرگشت جفت‌گیری ۲۵۴۵ گونه این گونه ‏ها را از اجداد مشترک‏‌شان در حدود ۱۷۰ میلیون سال پیش مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند که تغییر زندگی انفرادی به تک همسری در پستانداران ۶۱ بار در طول فرگشت صورت گرفته است. در ادامه محققان به دنبال عوامل بودند که در این پستانداران مشترک است.

آن‏ها به این نتیجه رسیدند که تک همسری زمانی فرگشت یافت که خشونت و پرخاشگری بین ماده‌ها منجر به این شد که آن‏ها دور از هم زندگی کنند. با این شیوه زندگی ماده‏‌ها در زندگی کردن به دور از هم، نرها نمی ‏توانستند مانع جفت‌‏گیری سایر نرها با ماده شده و از این رو نزدیک ماندن به ماده مورد نظر تبدیل به استراتژی بهتری شده است. پس از این بود که نرها برای فراهم آوردن مراقبت‏‌های والدینی برای فرزندان‏شان فرگشت یافتند.

در مطالعه ‏ای دیگر دکتر اپی و همکاران به بررسی ۲۳۰ گونه نخستی پرداختند، چرا که تک همسری عموماً در این گروه به چشم می‏خورد. پژوهشگران در این مطالعه به نتیجه ‏ای متفاوت از مطالعه پیشین رسیدند: تهدید نوزادکشی موجب فرگشت تک همسری شده است. در برخی از گونه‌های پستاندار، نرها گاهی فرزندان کوچک نرهای دیگر را می‌‏کشند. دانشمندان فرض می‌کنند که نرها به علت این که ماده ‏های پرستار تخمک‌‏گذاری نمی‏‌کنند اقدام به قتل فرزندان آن‏ها می‌کنند. با کشتن فرندان ماده، نر شانس این را خواهد داشت که خودش با آن ماده فرزندانی تولید کنند.

دکتر اپی و همکاران از این رو پیشنهاد می‌کنند که در بسیاری از گونه ‏های نخستی، نرها با نزدیک ماندن به ماده‏‌ها پس از تولد نوزاد سعی در واکنش به تهدید نوزادکشی توسط سایر نرها را دارند. دکتر اپی توضیحی احتمالی درباره این که چرا تیم وی و دکتر لوکاس به نتیجه‏‌گیری‏‌های متفاوتی رسیده‌اند مطرح می‌‏کند. ممکن است نیروهایی که موجب فرگشت تک همسری در نخستی‏‌سانان شده است از سایر پستانداران متفاوت باشد. دکتر اپی همچنین خاطر نشان می‌سازد که تیم وی از نوع دقیق‏ تری از آمار به نام احتمالات بیزی در این مطالعه سود برده‌اند.

دکتر ژکوب بومزما از دانشگاه کپنهاگن که در هیچ کدام از دو مطالعه سهمی نداشته است، یافته‌‏های دکتر لوکاس را قانع ‏کننده‏‌تر می‌داند: “آن (مطالعه) برای من معنادار‏تر است.”

سرگی گاوریلتس، زیست‏ شناس تکاملی دانشگاه تنسی نیز نتایج دکتر لوکاس را بهتر ارزیابی می‌‏کند. با این حال وی عنوان می‌کند که هیچ یک از دو مطالعه حاضر به آزمون توضیحات سایر دانشمندان نپرداخته‌اند، توضیحاتی همانند مزیت تک همسری در کاهش خطر بیماری‏‌های مقاربتی جنسی یا این احتمال که ماده ‏ها بیشتر نرهایی را برای جفت‌گیری انتخاب می‌کنند که به صورت مکرر برای آن‏ها غذا می‌آورند.

نویسنده: کارل زیمر

ترجمه: امید رضا قاسمی

(بیشتر…)

بیشتر

اگر تاریخچه زمین را ۲۴ ساعت در نظر بگیریم

ما انسان‌ها معمولاً فکر می‌کنیم که زندگی روی زمین با ما شروع شده و بدون ما پایان می‌یابد ولی واقعیت این است که ما برای زمین مهمانان نورسیده‌ای بیش نیستیم. اگر تاریخچه زمین را به مانند یک شبانه‌روز در نظر بگیریم این اتفاق‌ها در طول این شبانه‌روز افتاده است:

اگر تاریخچه زمین را 24 ساعت در نظر بگیریم فرگشت

ساعت ۰:۰۰ بامداد: تشکیل زمین

تا ۳ بامداد بمباران زمین توسط شهاب‌سنگ‌ها

اولین ساختارهای بنیادی حیات حدود ساعت ۴ صبح تشکیل شده‌اند

قدیمی‌ترین فسیل‌ها حدود ۵:۳۶ دقیقه صبح تشکیل شده‌اند

ترکیبات آهن نواری یا سازندهای آهن نواری بین ساعت ۶ صبح تا ۱۳:۵۲ دقیقه تشکیل شده‌اند

زمان زیادی می‌برد تا اولین موجودات تک سلولی بوجود آیند و جلبک‌های تک سلولی بعدازظهر و ساعت ۱۴:۰۸ بوجود آمده‌اند

تولید مثل جنسی ساعت ۱۸:۰۸ دقیقه فرگشت یافته است

جلبک‌های دریایی در ۲۰:۲۸ دقیقه بوجود می‌آیند

عروس دریایی از قدیمی‌ترین موجودات پرسلولی ۲۰:۴۸ دقیقه فرگشت می‌یابد

تریلوبیت‌ها در ساعت ۲۱:۰۴ دقیقه بوجود آمده

و گیاهان زمینی ۲۱:۵۲ دقیقه زمین را اشغال می‌کنند

در ساعت ۲۲:۲۴ دقیقه باتلاق‌های ذغال‌سنگ از جنگل‌ها تشکیل می‌شوند

دایناسورها ساعت ۲۲:۵۶ دقیقه پدیدار می‌شوند

ساعت ۲۳:۳۹ دقیقه پستانداران فرگشت می‌یابند و

انسان‌ها تنها یک دقیقه و ۱۷ ثانیه است که پا به عرصه‌ی حیات گذاشته‌اند. (بیشتر…)

بیشتر