برچسب: نخستی‌سانان

علت تک همسری چیست؟

تامارین شیر طلایی، نخستی‌سان کوچکی در برزیل زندگی می‌‏کند یک موجود تک همسر جالب است. جنس نر عموما فقط با یک ماده جفت شده و با هم زندگی می‌‏کنند و تنها با یکدیگر جفت‌گیری کرده و در کنار هم مشغول مراقبت از فرزندان‏شان می‌‏شوند. این شیوه زندگی تک همسری (که تنها در ۹ درصد پستانداران یافت می‏‌شود) برای زیست‏‌شناسان گیج کننده است. چرا که برای پستانداران نر از نظر فرگشتی بهتر است که در طول عمرشان با ماده‌های مختلفی جفت‏‌گیری کنند.

دیتر لوکاس از دانشگاه کمبریج در یک کنفرانس اذعان داشت که: “تک همسری یک مشکل (فرگشتی) است.” فرگشت تک همسری موجب ارائه نظریات گوناگونی شده است. کیت اپی از دانشگاه کالج لندن در مصاحبه ‏ای عنوان کرد: “نظریات گوناگونی طی چهل سال گذشته پیشنهاد شده است و تاکنون پاسخی برای بحث‏ها یافت نشده است.”

در ژولای ۲۰۱۳ دکتر اپی و دکتر لوکاس هر کدام مطالعه گسترده‏ای در مورد تک همسری منتشر کردند که امید می‏رفت بتواند به بحث‏‌های موجود خاتمه دهند ، اما هر کدام از این محققان به نتیجه ‏گیری ‏های متفاوتی رسیدند که نشان می‌دهد مسئله تک همسری هنوز پا برجاست.

دکتر لوکاس نویسنده یکی از این مقالات در ژورنال ساینس که به همراه تیم کلاتون براک از کمبریج صورت گرفته بود با در نظر گرفتن فرگشت جفت‌گیری ۲۵۴۵ گونه این گونه ‏ها را از اجداد مشترک‏‌شان در حدود ۱۷۰ میلیون سال پیش مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند که تغییر زندگی انفرادی به تک همسری در پستانداران ۶۱ بار در طول فرگشت صورت گرفته است. در ادامه محققان به دنبال عوامل بودند که در این پستانداران مشترک است.

آن‏ها به این نتیجه رسیدند که تک همسری زمانی فرگشت یافت که خشونت و پرخاشگری بین ماده‌ها منجر به این شد که آن‏ها دور از هم زندگی کنند. با این شیوه زندگی ماده‏‌ها در زندگی کردن به دور از هم، نرها نمی ‏توانستند مانع جفت‌‏گیری سایر نرها با ماده شده و از این رو نزدیک ماندن به ماده مورد نظر تبدیل به استراتژی بهتری شده است. پس از این بود که نرها برای فراهم آوردن مراقبت‏‌های والدینی برای فرزندان‏شان فرگشت یافتند.

در مطالعه ‏ای دیگر دکتر اپی و همکاران به بررسی ۲۳۰ گونه نخستی پرداختند، چرا که تک همسری عموماً در این گروه به چشم می‏خورد. پژوهشگران در این مطالعه به نتیجه ‏ای متفاوت از مطالعه پیشین رسیدند: تهدید نوزادکشی موجب فرگشت تک همسری شده است. در برخی از گونه‌های پستاندار، نرها گاهی فرزندان کوچک نرهای دیگر را می‌‏کشند. دانشمندان فرض می‌کنند که نرها به علت این که ماده ‏های پرستار تخمک‌‏گذاری نمی‏‌کنند اقدام به قتل فرزندان آن‏ها می‌کنند. با کشتن فرندان ماده، نر شانس این را خواهد داشت که خودش با آن ماده فرزندانی تولید کنند.

دکتر اپی و همکاران از این رو پیشنهاد می‌کنند که در بسیاری از گونه ‏های نخستی، نرها با نزدیک ماندن به ماده‏‌ها پس از تولد نوزاد سعی در واکنش به تهدید نوزادکشی توسط سایر نرها را دارند. دکتر اپی توضیحی احتمالی درباره این که چرا تیم وی و دکتر لوکاس به نتیجه‏‌گیری‏‌های متفاوتی رسیده‌اند مطرح می‌‏کند. ممکن است نیروهایی که موجب فرگشت تک همسری در نخستی‏‌سانان شده است از سایر پستانداران متفاوت باشد. دکتر اپی همچنین خاطر نشان می‌سازد که تیم وی از نوع دقیق‏ تری از آمار به نام احتمالات بیزی در این مطالعه سود برده‌اند.

دکتر ژکوب بومزما از دانشگاه کپنهاگن که در هیچ کدام از دو مطالعه سهمی نداشته است، یافته‌‏های دکتر لوکاس را قانع ‏کننده‏‌تر می‌داند: “آن (مطالعه) برای من معنادار‏تر است.”

سرگی گاوریلتس، زیست‏ شناس تکاملی دانشگاه تنسی نیز نتایج دکتر لوکاس را بهتر ارزیابی می‌‏کند. با این حال وی عنوان می‌کند که هیچ یک از دو مطالعه حاضر به آزمون توضیحات سایر دانشمندان نپرداخته‌اند، توضیحاتی همانند مزیت تک همسری در کاهش خطر بیماری‏‌های مقاربتی جنسی یا این احتمال که ماده ‏ها بیشتر نرهایی را برای جفت‌گیری انتخاب می‌کنند که به صورت مکرر برای آن‏ها غذا می‌آورند.

نویسنده: کارل زیمر

ترجمه: امید رضا قاسمی

(بیشتر…)

بیشتر

تارسیه یا میمون شبگرد هندی

تارسیر یا تارسیه یا میمون شبگرد هندی حیوانی کوچک با چشمان بسیار بزرگ است. هر کدام از چشمان تارسیر حدود ۱۶ میلیمتر قطر دارد که از کل مغزش بزرگ‌تر است. این ویژگی منحصر بفرد این جانور بامزه حاصل این نیاز است که بتوانند تعادل را بین چشمان بزرگ و سر سنگین‌شان برقرار بکنند تا توانایی شکار شبانه در سکوت را داشته باشند.

تارسیه یا میمون شبگرد هندی

(بیشتر…)

بیشتر

میمون مارموست کوتوله: کوچک‌ترین گونه‌ی میمون در جهان

میمون مارموست کوتوله گونه‌ای از میمون‌های جهان نو است که بومی جنگل‌های بارانی آمازون در آمریکای جنوبی می‌باشند. این میمون کوچک‌ترین گونه‌ی میمون و یکی از کوچک‌ترین نخستی‌سانان جهان است و تنها حدود ۱۰۰ گرم وزن دارد.

میمون مارموست کوتوله کوچک‌ترین گونه‌ی میمون در جهان

میمون مارموست کوتوله گونه‌ای از سرده‌ی مارموست است. مارموست‌ها که مارموزت هم گفته می‌شوند میمون‌های بسیار کوچک‌جثه و دم بلند جهان نو هستند که بر خلاف میمون‌های پیشرفته‌تر به جای ناخن چنگال دارند و دم آن‌ها گیرنده نیست. فرگشت این گونه‌ها از نظر کاهش وزن نسبت به نخستی‌سانان معمولی با سرعت بالایی رخ داده است. زاد و ولد مارموست معمولاً به فصل بستگی ندارد و سالی یکی دو بار یک دوقلو بدنیا می‌آورد. (بیشتر…)

بیشتر

نجات اورانگوتان‌ها از مرگ

نابود کردن جنگل‌های بارانی توسط یک کارخانه‌ی روغن پالم در بورنئوی اندونزی زندگی اورانگوتان‌ها را تهدید می‌کند. این مشکل باعث کمبود غذا و گرسنگی این حیوانات شده است.

نجات اورانگوتان‌ها از مرگ

نجات یک اورانگوتان در حال مرگ از گرسنگی

(بیشتر…)

بیشتر

میمون دماغ سربالا تونکین چینی

میمون دماغ سربالا تونکین چینی به خاطر کرک‌های زیادی که دارد می‌تواند در سرمای زیر صفر زمستان زنده بماند. این میمون در معرض انقراض می‌باشد. حیوانات قلمرودار شامل نخستی‌سانان و میمون تونکین در هنگام حفاظت از قلمرو خود بیشتر به ژست گرفتن دست می‌زنند که کمتر صدمه ببینند. نرهای میمون تونکین معمولاً چند ماده داشته و بهمین دلیل جرأت و سرسختی زیادی از خود نشان می‌دهند.

میمون دماغ سربالا

(بیشتر…)

بیشتر

دلفین ها دوستان قدیمی خود را پس از ۲۰ سال جدایی هم می شناسند

دلفین‌ها قادرند صدای دلفین‌های دیگر را پس از ۲۰ سال نیز تشخیص دهند. این توانایی در واقع طولانی‌ترین حافظه‌ی شناختی در بین حیوانات می‌باشد و این قابلیت حتی شاید از توانایی انسان نیز برای یادآوری چهره‌های دیگر بیشتر باشد. هر دلفین یک سوت منحصر بفرد دارد که آن را به عنوان علامت مشخصی برای صدا زدن استفاده می‌کند و این صدا در کل زندگی بدون تغییر می‌ماند. این صداهای شناسایی از خصوصیات صورت انسان‌ها نیز که برای شناسایی استفاده می‌کنند قابل اعتمادتر هستند. مطالعات نشان داده‌اند دلفین‌هایی که برای ۲۰ سال یا بیشتر از هم جدا بوده‌اند می‌توانند صدای سوت دوست قدیمی خود را از غریبه‌ها تشخیص دهند. این حافظه‌ی اجتماعی از توانایی دیگر حیوانات مانند فیل‌ها، نخستی‌سانان و تمام دیگر حیوانات باهوش که به این روش مورد مطالعه قرار گرفته‌اند فراتر است. (بیشتر…)

بیشتر

چرا سرعت رشد ناخن‌های دست سریع‌تر از ناخن‌های پاست؟

سرعت رشد ناخن‌های دست حدود ۳ تا ۴ برابر ناخن‌های پا می‌باشد. نظریات علمی در مورد این مسئله وجود دارد که بر پایه‌ی صد سال مشاهدات ناخن‌های دست و پا بنا شده‌اند. در واقع بیشتر پستانداران دارای چنگ هستند که با ناخن فرق دارد. ناخن‌ها تخت‌تر هستند و برای چنگ زدن خیلی مناسب نیستند. با دراز شدن انگشت‌های دست در پریمات‌ها (نخستی‌ها) چنگ‌های آن‌ها به ناخن فرگشت یافته‌اند.

یک نظریه‌ی عمومی بیان می‌کند که رشد ناخن‌های دست بدین خاطر سریع‌تر است که به قلب نزدیک‌تر بوده و خون بیشتری دریافت می‌کنند. این نظریه توسط این واقعیت پشتیبانی می‌شود که ناخن‌ها در حین تابستان که گردش خون در بدن بهترین وضعیت را دارد سریع‌ترین رشد را دارند. (بیشتر…)

بیشتر