برچسب: نر

سوسک گوزنی

سوسک گوزنی یکی از حشراتی است که می‌تواند ظاهری جالب و در عین حال دهشتناک داشته باشد. پرخاشگرترین گونه‌های این سوسک‌ها بزرگ‌ترین آرواره‌ها را داشته و قوی‌ترین گازها را دارند. قدرت گاز این نوع سوسک گوزنی می‌تواند تا ۲۸ برابر برخی از گونه‌های ضعیف سوسک‌های گوزنی برسد.

سوسک گوزنی

قدرت این آرواره‌ها به خاطر ماهیچه‌هایی است که در نقاط اتصال آن‌ها وجود دارد. ماده‌ی آرواره‌ها ضخیم بوده و به شکلی فرگشت یافته است که در برابر نیروهای خرد کننده مقاوم است. به نظر می‌رسد که فشار فرگشتی زیادی بر روی آرواره‌های بزرگ وجود دارد. زمانیکه دو نر با هم می‌جنگند در واقع نر با آرواره‌های بزرگ‌تر است که برنده می‌شود.

خانواده‌ی سوسک‌های گوزنی دارای ۱۲۰۰ گونه است که در چهار زیرخانواده تقسیم می‌شوند. برخی از این سوسک‌ها تا ۱۲ سانتی‌متر هم رشد می‌کنند ولی بیشتر آن‌ها حدود ۵ سانتی‌متر هستند. (بیشتر…)

بیشتر

علت تک همسری چیست؟

تامارین شیر طلایی، نخستی‌سان کوچکی در برزیل زندگی می‌‏کند یک موجود تک همسر جالب است. جنس نر عموما فقط با یک ماده جفت شده و با هم زندگی می‌‏کنند و تنها با یکدیگر جفت‌گیری کرده و در کنار هم مشغول مراقبت از فرزندان‏شان می‌‏شوند. این شیوه زندگی تک همسری (که تنها در ۹ درصد پستانداران یافت می‏‌شود) برای زیست‏‌شناسان گیج کننده است. چرا که برای پستانداران نر از نظر فرگشتی بهتر است که در طول عمرشان با ماده‌های مختلفی جفت‏‌گیری کنند.

دیتر لوکاس از دانشگاه کمبریج در یک کنفرانس اذعان داشت که: “تک همسری یک مشکل (فرگشتی) است.” فرگشت تک همسری موجب ارائه نظریات گوناگونی شده است. کیت اپی از دانشگاه کالج لندن در مصاحبه ‏ای عنوان کرد: “نظریات گوناگونی طی چهل سال گذشته پیشنهاد شده است و تاکنون پاسخی برای بحث‏ها یافت نشده است.”

در ژولای ۲۰۱۳ دکتر اپی و دکتر لوکاس هر کدام مطالعه گسترده‏ای در مورد تک همسری منتشر کردند که امید می‏رفت بتواند به بحث‏‌های موجود خاتمه دهند ، اما هر کدام از این محققان به نتیجه ‏گیری ‏های متفاوتی رسیدند که نشان می‌دهد مسئله تک همسری هنوز پا برجاست.

دکتر لوکاس نویسنده یکی از این مقالات در ژورنال ساینس که به همراه تیم کلاتون براک از کمبریج صورت گرفته بود با در نظر گرفتن فرگشت جفت‌گیری ۲۵۴۵ گونه این گونه ‏ها را از اجداد مشترک‏‌شان در حدود ۱۷۰ میلیون سال پیش مورد بررسی قرار دادند. محققان دریافتند که تغییر زندگی انفرادی به تک همسری در پستانداران ۶۱ بار در طول فرگشت صورت گرفته است. در ادامه محققان به دنبال عوامل بودند که در این پستانداران مشترک است.

آن‏ها به این نتیجه رسیدند که تک همسری زمانی فرگشت یافت که خشونت و پرخاشگری بین ماده‌ها منجر به این شد که آن‏ها دور از هم زندگی کنند. با این شیوه زندگی ماده‏‌ها در زندگی کردن به دور از هم، نرها نمی ‏توانستند مانع جفت‌‏گیری سایر نرها با ماده شده و از این رو نزدیک ماندن به ماده مورد نظر تبدیل به استراتژی بهتری شده است. پس از این بود که نرها برای فراهم آوردن مراقبت‏‌های والدینی برای فرزندان‏شان فرگشت یافتند.

در مطالعه ‏ای دیگر دکتر اپی و همکاران به بررسی ۲۳۰ گونه نخستی پرداختند، چرا که تک همسری عموماً در این گروه به چشم می‏خورد. پژوهشگران در این مطالعه به نتیجه ‏ای متفاوت از مطالعه پیشین رسیدند: تهدید نوزادکشی موجب فرگشت تک همسری شده است. در برخی از گونه‌های پستاندار، نرها گاهی فرزندان کوچک نرهای دیگر را می‌‏کشند. دانشمندان فرض می‌کنند که نرها به علت این که ماده ‏های پرستار تخمک‌‏گذاری نمی‏‌کنند اقدام به قتل فرزندان آن‏ها می‌کنند. با کشتن فرندان ماده، نر شانس این را خواهد داشت که خودش با آن ماده فرزندانی تولید کنند.

دکتر اپی و همکاران از این رو پیشنهاد می‌کنند که در بسیاری از گونه ‏های نخستی، نرها با نزدیک ماندن به ماده‏‌ها پس از تولد نوزاد سعی در واکنش به تهدید نوزادکشی توسط سایر نرها را دارند. دکتر اپی توضیحی احتمالی درباره این که چرا تیم وی و دکتر لوکاس به نتیجه‏‌گیری‏‌های متفاوتی رسیده‌اند مطرح می‌‏کند. ممکن است نیروهایی که موجب فرگشت تک همسری در نخستی‏‌سانان شده است از سایر پستانداران متفاوت باشد. دکتر اپی همچنین خاطر نشان می‌سازد که تیم وی از نوع دقیق‏ تری از آمار به نام احتمالات بیزی در این مطالعه سود برده‌اند.

دکتر ژکوب بومزما از دانشگاه کپنهاگن که در هیچ کدام از دو مطالعه سهمی نداشته است، یافته‌‏های دکتر لوکاس را قانع ‏کننده‏‌تر می‌داند: “آن (مطالعه) برای من معنادار‏تر است.”

سرگی گاوریلتس، زیست‏ شناس تکاملی دانشگاه تنسی نیز نتایج دکتر لوکاس را بهتر ارزیابی می‌‏کند. با این حال وی عنوان می‌کند که هیچ یک از دو مطالعه حاضر به آزمون توضیحات سایر دانشمندان نپرداخته‌اند، توضیحاتی همانند مزیت تک همسری در کاهش خطر بیماری‏‌های مقاربتی جنسی یا این احتمال که ماده ‏ها بیشتر نرهایی را برای جفت‌گیری انتخاب می‌کنند که به صورت مکرر برای آن‏ها غذا می‌آورند.

نویسنده: کارل زیمر

ترجمه: امید رضا قاسمی

(بیشتر…)

بیشتر

رتیل زانوقرمز مکزیکی

رتیل زانوقرمز مکزیکی دارای رنگ سیاه و قهوه‌ای تیره غالب با پاهای قهوه‌ای روشن و زانوهایی به رنگ مشخص نارنجی متمایل به قرمز براق هستند. شکم آنها در میان موهای پرز مانند قهوه ای و خاکستری رنگ پوشانده شده است. تصویر این رتیل بسیار زیبا را مشاهده می‌کنید.

رتیل زانوقرمز مکزیکی

این گونه از رتیل‌ها می توانند فاصله‌ای حدود ۱۷ سانتی متر بین دو پای خود داشته باشند. طول عمر نرها حدود ۵ سال می‌باشد ولی ماده ها بیش از ۲۵ سال و تا ۳۰ سال عمر می‌کنند. رتیل زانوقرمز مکزیکی نیز به مانند تمامی رتیل‌ها یک بندپاست و باید از طریق فرآیند پوست انداختن رشد کند.

رتیل های ماده در صورت داشتن دوره سرد (دوره سرما) بیشتر و بهتر آماده جفت‌گیری می شوند. زمانی رتیل نر بالغ یک شبکه اسپرم بسازد نشان دهنده آمادگی او به رتیل ماده است. او باید در محفظه زندگی رتیل ماده قرار بگیرد. رتیل نر به سمت مخفیگاه رتیل ماده حرکت می کند ، سپس با دستان جلویی خود با حرکتی لرزش وار به زمین ضربه زده و رتیل ماده را ترغیب به خروج از مخفیگاه می کند. به محض خروج رتیل ماده ، رتیل نر به سمتش حمله‌ور شده و به حالتی که بالاتر از او قرار گیرد آن را می گیرد تا به نقطه مورد نظر خود برای جفت گیری دسترسی خوبی داشته باشد. در این زمان رتیل نر بوسیله‌ی یکی از اندام های شبه حرکتی خود، اقدام به قرار دادن کیسه اسپرم در داخل بدن رتیل ماده می‌کند. اگر عمل جفت‌گیری و قرار دادن کیسه اسپرم در داخل بدن ماده به درستی انجام گرفته باشد، یک کیسه حاوی تخم ظرف چند هفته آینده، توسط رتیل ماده گذاشته می‌شود. این کیسه تخم می تواند شامل ۲۵۰ عدد بچه رتیل باشد. پس از جفت‌گیری رتیل نر معمولاً پس از چند هفته خواهد مرد. (بیشتر…)

بیشتر

اردک ماندارین

اردک ماندارین اردکی با اندازه متوسط است که در شرق آسیا یافت می‌شود و در اصل متعقل به ژاپن است. این اردک شبیه اردک جنگلی در آمریکای شمالی است. نوع نر و ماده این اردک بسیار تفاوت دارند و به خوبی قابل تشخیص هستند.

اردک ماندارین

اردک ماندارین نر پرنده‌ای است که به خاطر ظاهر شگفت‌انگیزی که دارد آن را با هیچ پرنده‌ی دیگر اشتباه نمی‌گیرید. این پرنده به مانند بسیاری از گونه‌های اردک پس از فصل جفت‌گیری پرهایش ریخته و ظاهرش شبیه به ماده می‌شود. اردک‌های ماندارین غذای خود را با جستجو در آب و راه رفتن پیدا می‌کند و بیشتر از گیاهان و دانه‌ها تغذیه می‌کند. همچنین ممکن است حلزون‌ها، حشرات، ماهی‌های کوچک را نیز به رژیم غذایی خود اضافه کند. (بیشتر…)

بیشتر

آخوندک ارکیده

آخوندک ارکیده که با نام‌های آخوندک ارکیده‌ی صورتی یا آخوندک گل متحرک نیز شناخته می‌شود گونه‌ای کمیاب از حشره و یکی از چندین گونه‌ی آخوندک‌های گل است که به خاطر ظاهر و رفتارشان به این نام معروف شده‌اند. این حشره‌ی زیبا برای جذب شکار خود ظاهری شبیه به گل پیدا کرده است و رنگ‌های سفید و صورتی‌اش باعث می‌شود که حشرات بدان جذب شوند و در واقع از فرآیند “بهره‌برداری حسی” برای شکار آن‌ها استفاده می‌کند بدین صورت که طعمه‌اش رنگ آن را با گل‌های پر از شهد اشتباه می‌گیرد.

آخوندک ارکیده صورتی

این آخوندک یکی از شدیدترین نمونه‌های دودیسی جنسی را دارد به گونه‌ای که اندازه‌ی نر آن می‌تواند کمتر از نصف اندازه‌ی ماده باشد. (بیشتر…)

بیشتر

کایوت

کایوت‌ها حیوانات بسیار سریعی هستند و یک کایوت می‌تواند با سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت بدود. کایوت‌های نر می‌توانند بیش از ۱۶۰ کیلومتر از خانه دور شوند تا غذا پیدا کنند.

کایوت

(بیشتر…)

بیشتر

عنکبوت طاووسی

عنکبوت طاووسی نر از رقص پا و نمایش رنگ‌های دلفریبش برای جلب توجه عنکبوت ماده استفاده می‌کند. محل زیست این حشره‌ی شگفت‌انگیز استرالیا می‌باشد.

عنکبوت طاووسی

(بیشتر…)

بیشتر

شب پره آیو

شب پره آیو یک شب‌پره‌ی آمریکای شمالی رنگارنگ از خانواده‌ی شاپرکان چشم‌گربه‌ای می‌باشد.

شب پره آیو

فاصله‌ی میان انتهای دو بال این شاپرک بین ۶۸ تا ۸۸ میلیمتر می‌باشد. شب‌پره‌ی آیوی نر دارای بال‌های جلویی، بدن و پاهای زرد روشن است و ماده‌ی آن دارای بال‌ها، بدن و پاهای جلویی قهوه‌ای مایل به قرمز می‌باشد. همچنین نرها دارای شاخک‌های پشمالوتری نسبت به ماده‌ها می‌باشند. این شب‌پره دارای نقطه‌های چشم مانندی می‌باشد که به آن چشمدانه گفته می‌شود و برای ترساندن دشمن به کار می‌رود. به این فرآیند همگونی گفته می‌شود. شب‌پره‌ی آیو تخم‌های خود را در خوشه‌هایی با بیش از ۲۰ تخم می‌گذارد. از این تخم‌ها لاروهای نارنجی بیرون می‌آیند که معمولاً پس از بیرون آمدن پوسته‌ی تخم را می‌خورند. (بیشتر…)

بیشتر

بادبانک

بادبانک گونه‌ای از جانوران آبزی است که در سطح آب اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند. این جانوران هنگامی که برای تنفس به سطح آب می‌آیند باله خود را از آب بیرون آورند تا هوا جذب کنند. بادبانک با وجود اینکه در برابر شکار خود سمی است برای انسان بی‌خطر است.

بادبانک

(بیشتر…)

بیشتر

میمون دماغ سربالا تونکین چینی

میمون دماغ سربالا تونکین چینی به خاطر کرک‌های زیادی که دارد می‌تواند در سرمای زیر صفر زمستان زنده بماند. این میمون در معرض انقراض می‌باشد. حیوانات قلمرودار شامل نخستی‌سانان و میمون تونکین در هنگام حفاظت از قلمرو خود بیشتر به ژست گرفتن دست می‌زنند که کمتر صدمه ببینند. نرهای میمون تونکین معمولاً چند ماده داشته و بهمین دلیل جرأت و سرسختی زیادی از خود نشان می‌دهند.

میمون دماغ سربالا

(بیشتر…)

بیشتر