در بسیاری از سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی فکت این مطلب به کرات انتشار یافته است که هوش ارثی است و هشتاد درصد هوش بچه از مادر به ارث می‌رسد. واقعیت این است که این مطلب پشتوانه‌ی علمی محکمی ندارد. در سال ۱۹۹۶ پروفسور گیلیان ترنر مقاله‌ی دو صفحه‌ای را منتشر کرد که در آن تأکید شده بود که کروموزوم X تأثیر غالبی در هوش و عملکرد هوشمندانه دارد و از آنجاییکه بچه کروموزوم X را تنها از مادر به ارث می‌برد اینگونه فرض شده است که هوش بچه غالباً توسط ژن‌های مادر تعیین می‌شود. با گذشت حدود بیست سال از انتشار این مقاله این موضوع در منابع علمی دیگری بررسی نشده و با وجود انتشار مکرر آن در وبلاگ‌ها و رسانه‌ها، توسط بیولوژیست‌ها و محافل علمی مورد پذیرش قرار نگرفته است. همچنین مشخص نیست که منشأ عدد هشتاد درصدی که برای آن ذکر شده است کجاست چون در مقاله‌ی اصلی عددی برای سهم هوش ذکر نشده است.

از دیگر ایراداتی که به این ادعا وارد است مسئله‌ی توارثی بودن هوش است. وراثت‌پذیری هوش در کودکان از حدود ۲۰ درصد شروع می‌شود و در بزرگسالی به ۸۰ درصد می‌رسد. شاید منشأ ۸۰ درصد ذکر شده در فکت ادعایی، از این یک مقاله‌ی دیگر باشد که در مجله‌ی معتبر نیچر انتشار یافته است ولی در این مقاله تنها به وراثت‌پذیری هوش اشاره شده است نه سهم ژن‌های یکی از والدین در هوش بچه. همچنین مسئله‌ی دیگری نیز که از آن غفلت شده است این است که همسرگزینی معمولاً به صورتی است که بین هوش زوجین تا حد زیادی تناسب برقرار است و زن‌های باهوش معمولاً دارای همسران با هوش بالا هستند که احتمال اینکه فرزند باهوشی داشته باشند را افزایش می‌دهد. در کل می‌توان گفت که تا حد زیادی هوش ارثی است و ممکن است ژن‌های مادر اثر غالب در تعیین آن داشته باشند ولی اینکه هشتاد درصد هوش بچه از مادر به او می‌رسد شایعه است.

(بیشتر…)

بیشتر