برچسب: هموگلوبین

اثرات ارتفاع بر روی انسان: حداکثر ارتفاعی که انسان می‌تواند در آن زندگی کند چقدر است؟

اثرات ارتفاع بالا بر روی انسان چشمگیر هستند. درصد اشباع اکسیژن در هموگلوبین تعیین کننده‌ی میزان اکسیژن در بدن است. پس از اینکه بدن انسان به ارتفاع حدود ۲۱۰۰ متر از سطح دریا می‌رسد غلظت اکسی‌هموگلوبین شروع به افت می‌کند. بدن انسان می‌تواند به صورت کوتاه مدت و بلند مدت با این شرایط انطباق یابد و کمبود اکسیژن را جبران نماید. اما یک حد برای انطباق بدن وجود دارد: ارتفاع بالای ۸۰۰۰ متر. این ارتفاع را ناحیه‌ی مرگ می‌نامند. در این ارتفاع بدن نمی‌تواند با شرایط خو بگیرد. بسیاری از مرگ‌های ایجاد شده در این ناحیه یا در اثر مشکلات فیزیکی ایجاد می‌شوند یا در اثر استرس و تصمیمات اشتباه ناشی از آن. قرار گرفتن طولانی مدت در ناحیه‌ی مرگ بدون داشتن اکسیژن کمکی باعث نرسیدن اکسیژن، از دست رفتن هوشیاری و در نهایت مرگ می‌شود.

اثرات ارتفاع بر روی انسان حداکثر ارتفاعی که انسان می‌تواند در آن زندگی کند چقدر است؟

بررسی‌ها نشان داده‌اند حدود ۱۴۰ میلیون انسان که در ارتفاعات بیش از ۲۵۰۰ متر زندگی می‌کنند به مقدار اکسیژن کمتر عادت می‌کنند. در ایالات متحده با افزایش ارتفاع محل زندگی، میزان چاقی کمتری مشاهده شده است. همچنین دلیل نرخ بالای خودکشی در ارتفاعات بالا هنوز مشخص نیست.

انسان‌ها توانسته‌اند به مدت ۲ سال در ارتفاع ۵۹۵۰ متر زندگی کنند که بالاترین رکوردی است که برای تحمل دائم ارتفاع ثبت شده است. در ارتفاعات بالای ۷۵۰۰ متر خوابیدن دشوار شده، هضم غذا تقریباً غیر ممکن می‌شود و خطر مشکلات ریوی و مغزی به طور چشمگیری افزایش می‌یابد. در این وضعیت، بدن سیستم هاضمه را محدود کرده و به جای آن بیشتر بر قلب و ریه متمرکز می‌شود. در ارتفاعات بالا، قلب سریع‌تر می‌زند و حجم خون پمپاژ شده توسط قلب افزایش می‌یابد.

برای ورزشکاران، اثرات ارتفاع بالا متناقض هستند. برای حرکات انفجاری (مانند دو ۴۰۰ متر، پرش، پرش سه گام و …)، کاهش فشار اتمسفری باعث می‌شود مقاومت اتمسفری کمتری وجود داشته باشد و عملکرد ورزشکاران در این ارتفاعات بهتر شود. برای ورزش‌های استقامتی (دوهای ۸۰۰ متر و بالاتر) به دلیل کاهش اکسیژن، عملکرد ورزشکار در ارتفاعات بالا تضعیف می‌شود.

(بیشتر…)

بیشتر

۱۰ روش برای تقویت حافظه

مغز در واقع هیچگاه خاطرات را فراموش نمی‌کند بلکه آن‌ها را به مانند کامپیوتر درون خود نگه می‌دارد. مشکل اصلی فراموشی در واقع به زمانی مربوط می‌شود که ما نمی‌توانیم به این اطلاعات دسترسی پیدا کنیم. مغز نیز به مانند دیگر اعضای بدن نیازمند ورزش و تمرین است. به کمک مواد غذایی نیز می‌توان قدرت حافظه را بهبود بخشید. در ادامه ما روش‌هایی را برای تقویت حافظه ارائه می‌کنیم.

۱- خوردن سویا

استروژن‌های گیاهی طبیعی که در سویا وجود دارد می‌توانند بر روی گیرنده‌های استروژن در مغز، مخصوصاً گیرنده‌های موجود در هیپوکامپوس تأثیر بگذارند. این قسمت مغز ناحیه‌ی حیاتی حافظه‌ی ما را تشکیل می‌دهد. تحقیقات نشان داده‌اند کسانی که در رژیم غذایی خود سویای زیادی مصرف می‌کنند حافظه‌ی کلامی و غیرکلامی بالا و انعطاف‌پذیری ذهنی بیشتری پیدا می‌کنند.

۲- مصرف مواد معدنی

مطالعات نشان می‌دهند که کاهش مقدار مصرف آهن اثر قابل توجهی بر روی ضریب هوشی و عملکرد شناختی انسان می‌گذارد. این بدین خاطر است که کمبود آهن باعث کم شدن سطح هموگلوبین می‌شود که اثر منفی بر روی رسیدن اکسیژن به مغز می‌گذارد. همچنین آهن نقش مهمی در انتقال سیگنال‌های مغز دارد. کمبود روی نیز باعث اختلال حافظه می‌شود. روزانه ۷ تا ۹ میلی‌گرم روی مصرف کنید. این ماده در گوشت قرمز و بادام زمینی یافت می‌شود.

۳- نوشیدن قهوه

قهوه می‌تواند عملکرد ذهن و حافظه را تقویت کند چون نواحی زیادی از مغز را تحریک کرده و بی‌خوابی، انگیختگی، روحیه و تمرکز را تنظیم می‌کند. تحقیقات نشان داده‌اند که نوشیدن قهوه قبل از امتحان عملکرد حافظه را بهتر می‌کند. بهتر است مصرف این نوشیدنی به صورت منظم باشد و در مصرف آن افراط نشود. (بیشتر…)

بیشتر

چه مقدار آهن در بدن انسان وجود دارد؟

مردان به طور متوسط ۴ گرم آهن در بدن‌شان دارند و زنان حدود ۳٫۵ گرم که تقریباً به اندازه‌ی ۵ عدد میخ ۵ سانتیمتری است. بچه‌ها نیز معمولاً حدود ۳ گرم و کمتر آهن در بدن‌شان دارند. این ۳-۴ گرم آهن در بدن انسان به صورت همگن در هموگلوبین، بافت‌ها، ماهیچه‌ها، مغز استخوان، پروتئین خون، آنزیم‌ها، فریتین، هموسیدرین و پلاسما پخش شده است.

هموگلبین در بدن انسان بیشترین سهم آهن را دارد. بجز در موارد از دست دادن خون زیاد، بارداری یا جهش رشد که مقدار زیادی آهن نیاز است بدن ما روزانه ۱ تا ۱٫۵ میلی‌گرم آهن در روز نیاز دارد تا مقدار از دست رفته را جبران کند. معمولاً آهن از طریق ادرار، مایع واژن، عرق، مدفوع و اشک‌ها کلاً حدود ۱ تا ۱٫۵ میلی‌گرم در روز دفع می‌شود.

(بیشتر…)

بیشتر

آیا خوردن خون بی‌خطر است؟

داستان‌ها و فیلم‌های بسیار زیادی در مورد انسان‌هایی که به خون‌آشام تبدیل شده‌اند و برای زنده ماندن نیاز به خوردن خون دارند وجود دارد. در واقعیت هم خوردن خون رایج‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. بسیاری از مردم به دلایل مختلفی خون می‌خورند. ولی آیا از نظر پزشکی خوردن خون بدون خطر است؟

خوردن خون به مقدار بسیار کم (در حد چند قاشق) ضرر ندارد البته این در صورتی است که خون دارای پاتوژن نباشد، پاتوژن به عوامل تولید بیماری گفته می‌شود مانند بیماری‌های مادرزاد و … . ولی در کل خوردن خون به مقدار زیاد برای انسان زهرآگین است و می‌تواند خطر جدی برای سلامت داشته باشد و هر چه بیشتر خورده شود خطر آن بیشتر است.

دلیل این مسئله این است که خون غنی از آهن است و بدن در دفع کردن آهن اضافی از خون با مشکل مواجه است. بهمین خاطر موجودی که به طور دائم خون می‌خورد خطر اوردوز کردن آهن برایش وجود دارد. با وجود اینکه آهن برای تمامی حیوانات و بیشتر جانداران لازم است ولی مقادیر بیش از حد آن می‌تواند زهرآگین باشد. به این حالت هموکروماتوز گفته می‌شود و می‌تواند باعث ایجاد بیماری‌ها و مشکلات متنوعی شود که شامل آسیب به کبد، تجمع سیالات در شش، کمبود آب بدن، فشار خون پایین و مشکلات عصبی گردد.

بدن بسیاری از حیوانات برای هضم کردن خون انطباق یافته است. خفاش خون‌آشام به ورودی آهن بسیار زیادی نیاز دارد که به آن‌ها کمک می‌کند هموگلوبین را برای حمل اکسیژن به بافت‌های بدن بسازند. از آنجاییکه ورودی آهن بیشتر از مقدار مورد نیاز برای بدن خفاش‌هاست آن‌ها یک فرآیند خاص برای رها شدن از مقدار اضافی آهن دارند. خفاش‌ها دارای یک غشاء مخاطی در دستگاه روده‌شان هستند که به عنوان یک سد برای ورود بیش از حد آهن به جریان خون عمل می‌کند.

چون سیستم بدن انسان برای استخراج آهن اضافی فرگشت نیافته است خوردن خون زیاد می‌تواند انسان را بکشد. (بیشتر…)

بیشتر