برچسب: پرواز

قورباغه پرنده والاس

قورباغه پرنده والاس یا قورباغه پرنده رودخانه آباه یک قورباغه‌ی بوته‌زار است که در غرب اندونزی زندگی می‌کند. این قورباغه نام خود را از زیست‌شناسی با نام آلفرد والاس گرفته است که اولین بار آن را شناسایی کرد. این قورباغه به خاطر اندازه‌ی بزرگ، رنگ‌های درخشان و رفتار جالبی که دارد شناخته شده است.

قورباغه پرنده والاس

طول بدن قورباغه‌ی پرنده والاس بین ۸ تا ۱۰ سانتیمتر بوده و نرها از ماده‌ها کوچک‌تر هستند. دست و پای این قورباغه خیلی بلند بوده و انگشت‌های دست و پایش دارای پرده‌های زیبای نارنجی رنگ هستند. پوست بین دست و پای این قورباغه نیز کشیده شده و می‌تواند به کمک آن و پرده‌ی بین انگشتانش در فواصل بین درختان پرواز کند.

(بیشتر…)

بیشتر

بوقلمون خال‌چشمی

بوقلمون خال‌چشمی نام یک گونه از سرده‌ی بوقلمون است که زیستگاه اصلی آن شبه‌جزیره یوکاتان در آمریکای مرکزی می‌باشد. این پرنده‌ی بسیار زیبا خویشاوند بوقلمون وحشی است.

بوقلمون خال‌چشمی زیباترین پرندگان جهانگا

زیبایی ظاهری این پرنده در هر دو جنسیت مشترک است و رنگ‌های درخشان آن ترکیبی از برنزی و سبز هستند. سر آن‌ها آبی رنگ بوده و برآمدگی نارنجی یا قرمز دارد. بوقلمون خال‌چشمی یک پرنده‌ی نسبتاً بزرگ است و طول آن بین ۷۰ تا ۱۲۲ سانتی‌متر است و به طور میانگین ماده‌ی آن ۳ کیلوگرم و نر آن ۵ کیلوگرم وزن دارد.

بوقلمون‌های خال‌چشمی بیشتر وقت‌شان را بر روی زمین می‌گذرانند و ترجیح می‌دهند برای فرار از خطر بدوند تا اینکه پرواز کنند، هرچند که می‌توانند فواصل کوتاهی را در صورت لزوم پرواز کنند.

(بیشتر…)

بیشتر

روباه پرنده بزرگ

روباه پرنده بزرگ که با نام روباه پرنده مالزیایی و خفاش میوه‌ی بزرگ نیز شناخته می‌شود یک گونه‌ی خفاش میوه‌خوار بومی آسیای جنوب‌شرقی می‌باشد. این پستاندار همانطور که از نام آن برمی‌آید فقط از میوه‌ها، آب میوه‌ها و گل‌ها تغذیه می‌کند. این خفاش یکی از بزرگ‌ترین خفاش‌هاست و به مانند تمامی خفاش‌های میوه‌خوار توانایی پژواک‌یابی را ندارد و دارای دید چشم خوبی می‌باشد.

روباه پرنده بزرگ بزرگ‌ترین خفاش جهان

وزن این خفاش به ۱٫۱ کیلوگرم می‌رسد و عرض بال‌های آن به ۱٫۵ متر نیز می‌رسد. نام روباه پرنده به خاطر شکل سر این خفاش بدان داده شده است که شبیه به روباه می‌باشد. این خفاش دم ندارد.

روباه‌های پرنده بزرگ به صورت گروهی زندگی کرده و با جیغ‌های پراکنده‌ای پرواز می‌کنند. آن‌ها ممکن است برای غذا خوردن تا فواصل ۵۰ کیلومتر را در یک شب پرواز کنند.

(بیشتر…)

بیشتر

شوگر گلایدر یا بادپر شکری

  • شوگر گلایدر یا بادپر شکری
  • نوزاد شوگر گلایدر یا بادپر شکری

شوگر گلایدر (Sugar glider) یا بادپر شکری یک صاریغ پرنده‌ی همه‌چیزخوار، درخت‌زی و شب‌زی است که به زیردسته‌ی کیسه‌داران تعلق دارد. نام این پستاندار زیبا از غذاهای شکرداری که می‌خورد گرفته شده است و نیز توانایی پرواز کردن آن به حالت شناور شدن در هوا که به مانند سنجاب پرنده است. این حیوان شباهت و زیستگاه مشابهی با سنجاب پرنده دارد ولی خویشاوندی نزدیکی با آن ندارد.

شوگر گلایدر

مکانیزم پرواز کردن یک بادپر شکری

بادپرهای شکری با عضو پروازی‌شان شناخته می‌شوند که بال پوست نام دارد. بادپر شکری یک گونه از سرده بادپرکیسه‌دارها است. تصویر نوزاد بامزه‌ی شوگر گلایدر را در ادامه مشاهده می‌کنید.

نوزاد شوگر گلایدر یا بادپر شکری

نوزاد شوگر گلایدر

(بیشتر…)

بیشتر

کاکاپو

کاکاپو یا طوطی شب تنها طوطی جهان است که نمی‌تواند پرواز کند. این پرنده‌ی بامزه شب‌زی است بدین معنی که شب‌ها بیرون می‌آید. کاکاپو که به آن طوطی جغدی گفته می‌شود به شدت در معرض انقراض بوده و حدود ۱۰۰ عدد از آن وجود دارد. این پرنده یکی از طولانی‌ترین عمرها را در بین پرندگان دارد و بیش از ۹۵ سال و حتی تا ۱۲۰ سال عمر می‌کند. کوکاپوهای نر تا سن حدود ۴ سالگی و کوکاپوهای ماده تا سن حدود ۶ سالگی تولید مثل نمی‌کنند.

کاکاپو یا طوطی شب

اندازه‌ی این پرنده در حالت بالغ به ۵۸ تا ۶۴ سانتیمتر می‌رسد و می‌تواند بین ۱ تا ۴ کیلوگرم وزن داشته باشد. کاکاپوی نر بزرگ‌تر از کاکاپوی ماده است. (بیشتر…)

بیشتر

مورچه از هر ارتفاعی بر روی زمین سقوط کند زنده می‌ماند: قانون مربع-مکعب

در مورد حیواناتی که پرواز می‌کنند هر چه اندازه‌شان بزرگ‌تر شود باید سریع‌تر پرواز کنند که بتوانند خود را از زمین جدا کنند. مقاومت هوا بر واحد جرم نیز برای حیوانات کوچک‌تر بیشتر است. به همین دلیل یک حشره‌ی کوچک مانند مورچه را از هر فاصله‌ای بر روی زمین بیندازیم به خاطر مقاومت هوا زنده می‌ماند چون سرعت نهایی آن در هنگام برخورد با زمین در حدی نیست که به آن آسیب جدی برساند. (بیشتر…)

بیشتر

چرا بیدها (حشرات چهاربال) در هنگام زلزله قادر به پرواز نیستند؟

آزمایشات بر روی حشرات چهاربال مانند مگس‌ها و پشه‌ها نشان داده است که آن‌ها از بال‌های عقبی‌شان برای آشکارسازی نیروهایی استفاده می‌کنند که آن‌ها را از حالت تعادل خارج می‌کند. زمانیکه بدن یک پشه می‌چرخد نیروی اینرسی که یک ژیروسکوپ را می‌چرخاند باعث می‌شود بال‌های عقبی آن خم شده و سیگنال‌هایی به مغز مگس بفرستند که بتواند خود را به صورت صاف نگهدارد و درست پرواز کند. به نظر می‌رسد که این موجودات در هنگام زلزله به علت ارتعاشات زیاد، قادر به آشکارسازی نیروهای صحیح نیستند که این حالت آن‌ها را گیج کرده و پرواز کردن را برای آن‌ها دشوار می‌کند. (بیشتر…)

بیشتر