برچسب: گلوکز

شیردهی خطر آلزایمر، حمله قلبی و سکته را کاهش می‌دهد

در تحقیقی که در سال ۲۰۱۳ در دانشگاه کمبریج انگلیس انجام شد مشخص شد که شیردهی مادر به بچه می‌تواند خطر بیماری آلزایمر را کاهش دهد و دوره‌های طولانی‌تر شیر دادن به بچه نیز خطر کلی را بیشتر کاهش می‌دهند.

این گزارش که در مجله‌ی بیماری آلزایمر منتشر شده است بیان می‌کند که این مسئله احتمالاً به تأثیرات خاص بیولوژیک شیر دادن بر بدن مادر مربوط می‌شود. برای مثال شیر دادن مقدار انسولین در بدن مادر را متعادل می‌کند. آلزایمر در اثر مقاومت انسولین درون مغز بوجود می‌آید. تعادل انسولین درون بدن مادر در حین بارداری به طور چشمگیری به هم می‌خورد. یک دلیل پیشنهادی دیگر این است که شیر دادن باعث کاهش هورمون پروژسترون در بدن می‌شود که مقدار بالای این هورمون در دوران بارداری را جبران می‌کند. پروژسترون باعث کاهش حساسیت گیرنده‌های استروژن در مغز می‌شود و استروژن در حفاظت از مغز در برابر آلزایمر مؤثر است.

این بررسی‌های همچنین نشان داد که زیاد بودن نسبت ماه‌های بارداری در طول حیات یک زن به تعداد ماه‌های شیردهی، خطر آلزایمر را افزایش می‌دهد.

شیردهی خطر بیماری قلبی و سکته را برای مادران کاهش می‌دهد

شیر دادن نه تنها برای بچه مفید است بلکه خطر سکته و بیماری قلبی را برای مادران کاهش می‌دهد. تحقیقات قبلی نشان داده بود که شیر دادن مزایای کوتاه مدتی مانند کاهش وزن، کاهش کلسترول، فشار خون و سطح گلوکز دارد. اثرات طولانی مدت شیردهی تاکنون کمتر بررسی شده‌اند.

در تحقیقی که در سال ۲۰۱۷ در دانشگاه آکسفورد بر روی ۳۰۰ هزار زن میانسال به مدت ۸ سال انجام شده است مشخص شد کسانی که به بچه شیر می‌دهند احتمال اینکه بیماری قلبی بگیرند ۹ درصد کمتر و احتمال اینکه سکته کنند ۸ درصد کمتر است.

همچنین شیر دادن برای دوران طولانی‌تر باعث می‌شود این فواید بیشتر شوند. زنانی که به مدت ۲ سال به بچه خود شیر می‌دهند ۱۸ درصد خطر بیماری قلبی کمتر و  ۱۷ درصد خطر سکته کمتری دارند. برای هر ۶ ماه شیر دادن اضافی پس از آن، این خطر به ترتیب ۴ و ۳ درصد کاهش می‌یابد.

محققان  بر این باورند که شیر دادن ممکن است به سیستم زدایش چربی‌های بدن زنان نیز کمک کند و سوخت و ساز بدن مادر پس از بارداری را سریع‌تر تنظیم می‌کند.

سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند که مادران کودکان خود را به مدت ۲ سال یا بیشتر شیر دهند ولی تعداد مادرانی که شیر خود را به کودک می‌دهند امروزه به طور قابل توجهی کم شده است.

(بیشتر…)

بیشتر

در هنگام اعتصاب غذا چه اتفاقی برای بدن می‌افتد؟

اعتصاب غذا به طور معمول در اعتراض به وضعیت موجود و غالباً در زندان‌ها رخ می‌دهد. یک تیم ۴۰ نفره‌ی پزشکی بر روی تغییرات بدن در هنگام اعتصاب غذا مطالعه کرده‌اند. در هنگام اعتصاب غذا چه اتفاقی برای بدن رخ داده و متخصصان پزشکی برای مقابله با آن چه کاری انجام می‌دهند؟

افرادی که در ابتدای اعتصاب غذا از سلامت جسمانی خوبی برخوردارند با شروع آن، طی ۶ تا ۸ هفته‌ی اول، با خطر مرگ کمی مواجه هستند ولی کسانی که در ابتدا سوء تغذیه دارند ممکن است طی سه هفته بمیرند.

اگر شخص از نوشیدن مایعات نیز سرباز زند نابودی بدنش بسیار سریع اتفاق می‌افتد و احتمال مرگش بین ۷ تا ۱۴ روز زیاد است، مخصوصاً در ماه‌های گرم سال.

درد گرسنگی دائمی نیست. در شروع اعتصاب غذا، درد گرسنگی معمولاً بعد از دو یا سه روز از بین می‌رود. پس از سه روز بدن شروع به استفاده از پروتئین ماهیچه‌ها می‌کند تا گلوکز و قند مورد نیاز سوخت و ساز سلول‌ها را تأمین نماید. مقدار الکترولیت‌های مهم مانند پتاسیوم به سطح خطرناکی می‌رسد و بدن چربی و ماهیچه‌های خود را نیز از دست می‌دهد.

پس از دو هفته افرادی که اعتصاب غذا کرده‌اند ممکن است ایستادن برای‌شان سخت باشد؛ همچنین ممکن است دچار سرگیجه و بی‌حالی شدید شده و هماهنگی حرکات‌شان کم شود، ضربان قلب‌شان پایین بیاید و احساس سرما کنند.

مقدار کم ویتامین B1 پس از ۲ یا ۳ هفته به یک خطر جدی تبدیل شده و می‌تواند منجر به مشکلات عصبی شامل ضعف تشخیص، کاهش بینایی و ناتوانی در حرکت شود.

پس از یک ماه گرسنگی کشیدن یا زمانیکه بیش از ۱۸ درصد وزن بدن کاهش می‌یابد مشکلات شدید و دائمی پزشکی بوجود می‌آید. ممکن است نوشیدن آب بسیار سخت شده، حس شنوایی و بینایی از کار افتاده، نفس کشیدن دشوار شده و اعضای داخلی بدن از کار بیفتند.

اعتصاب غذای بالای ۴۵ روز به احتمال زیاد به دلیل مشکلات قلبی یا عفونت شدید به مرگ می‌انجامد.

بعلاوه‌ی آسیب‌های جسمی که در اثر اعتصاب غذا ایجاد می‌شوند، تغییرات روانی نیز باعث رفتارهای تکانشی و پرخاشگرانه می‌شوند. این رفتار پرخاشگرانه باعث می‌شود احتمال اینکه شخص تا زمان مرگ به اعتصاب ادامه دهد بالا برود.

حتی پس از پایان اعتصاب غذا، خوردن غذا و مایعات می‌تواند خطرات جدی به همراه داشته باشد چون تغییرات سوخت و ساز بدن در حین اعتصاب، می‌توانند خیلی عمیق باشند. در این وضعیت مایعات و مواد غذایی باید با دقت و کنترل زیادی وارد بدن شخص شوند.

(بیشتر…)

بیشتر

رشد انسان در بین پستانداران از همه کندتر است

در بررسی رشد انسان متوجه می‌شویم که بچه انسان آهسته‌ترین رشد را در بین تمامی پستانداران داراست. ما زمانی حدود دو برابر شامپانزه‌ها، گیبون‌ها و مکک‌ها را در کودکی می‌گذرانیم. بسیاری از دانشمندان گمان می‌کنند این ممکن است به این واقعیت ارتباط داشته باشد که مغز ما مصرف انرژی بیشتری دارد و گلوکز کمتری برای مصرف بقیه بدن باقی می‌ماند ولی اثبات این قضیه به نظر دشوار می‌رسید تا اینکه یک تحقیق جدید توسط دیرینه شناسان شواهد قوی در تایید این نظریه پیدا شد. برای یافتن اینکه مغز ما از زمان تولد تا بلوغ چه مقدار گلوکز مصرف می‌کند دانشمندان داده‌های پت اسکن و ام آر آی مغز را جمع‌آوری نموده و آن‌ها را با نرخ رشد بدن مقایسه کردند. پت اسکن برای اندازه‌گیری جذب گلوکز استفاده می‌شود درحالیکه ام آر آی می‌تواند کل حجم مغز را اسکن کند. همانطور که انتظار می‌رفت آن‌ها دریافتند زمانیکه مغز گلوکز زیادی مصرف می‌کند رشد آهسته می‌شود. در این تحقیق مشخص شد کودکان زمانیکه حدود ۴ سال دارند بیشتر از همیشه گرسنه هستند که منطبق با کند شدن رشد بدن می‌باشد. در این زمان مغز بیش از ۴۰ درصد کل انرژی بدن را مصرف می‌کند. در این سن ارتباطات سلول‌های مغزی به حداکثر می‌رسد چون بچه چیزهای جدید بسیار زیاد را یاد می‌گیرد که برای موفقیت او ضروری هستند. این بدین معنی است که منابع کمتری برای تسهیل رشد بقیه‌ی اعضای بدن وجود دارد. این می‌تواند به توضیح این مسئله کمک کند که چرا حدس زدن سن یک کودک از روی اندازه‌ی بدنش دشوار است.

رشد انسان

بررسی آناتومی ناندرتال ها که جزو نزدیک‌ترین خویشاوندان ما هستند نیز نشان می‌دهد که رشد آن‌ها هم از رشد انسان های مدرن امروزی سریع‌تر بوده است و بچه‌های‌شان بیشترین رشد را در دو سال اول زندگی‌شان تجربه می‌کرده‌اند. این موجودات با وجود داشتن مغزی بزرگ‌تر از مغز انسان‌های امروزی از نظر هوش و فرهنگ از انسان‌های مدرن کمتر تکامل یافته بودند. (بیشتر…)

بیشتر