برچسب: گوریل

چگونه می‌فهمیم کسی به ما زل زده است؟

  • چشم انسان
  • چشم ببر
  • چشم جغد
  • چشم گرگ
  • چشم گوریل
  • چشم لمور

وقتی کسی به ما زل می‌زند حتی اگر بیرون از میدان دید ما باشد آن را احساس می‌کنیم. برخی اوقات این توانایی حتی به گونه‌ای ماورای طبیعی به نظر می‌رسد ولی واقعیت این است که این توانایی ریشه در مرزهای آگاهی ما دارد.

این توانایی خارق‌العاده از سیستمی در مغز ریشه دارد که مختص به کشف نگاه دیگران است. این سیستم “کشف زل زدن” به طور خاصی به «نگاه دیگران به شما» حساس است. بررسی فعالیت سلول‌های مغز نشان داده است وقتی در معرض نگاه دیگران قرار می‌گیرید سلول‌های خاصی از مغز فعالیت شدیدی نشان می‌دهند و مسئله‌ی شگفت‌انگیزتر این است که زمانیکه ناظر تنها چند درجه به چپ یا راست شما نگاه می‌کند این فعالیت مشاهده نمی‌شود.

واقعیت این است که این مسئله به ساختار چشم انسان ارتباط دارد. در واقع تشخیص مرکز تیره‌ی چشم انسان از سفیدی چشم، آسان است درحالیکه برای حیوانات اینگونه نیست. در بسیاری از حیوانات مردمک و عنبیه بیشترِ ظاهرِ بیرونی چشم را می‌پوشانند. همچنین بخش سفیدی چشم حیوانات دیگر در واقع تیره‌تر از انسان است بنابراین انسان بزرگ‌ترین مقدار ناحیه‌ی سفید در چشم را دارد. تفاوت رنگ بین بخش سفید حاشیه‌ای و بخش تیره‌ی مرکزی تشخیص اینکه کسی به شما زل زده است را آسان می‌کند. ما از یک قانون ساده برای این تشخیص استفاده می‌کنیم:

بخش سیاه در مرکز = تماس چشمی

بخش سیاه در سمت راست = نگاه به راست

بخش سیاه در سمت چپ = نگاه به چپ

با فرض ثابت بودن سر، دنبال کردن نگاه انسان در مقایسه با چشم یک گوریل، ببر، میمون لمور، گرگ یا جغد آسان است. چنین چشم‌های غیرقابل ردیابی برای شکارچیان در هنگام شکار کردن ضروری است و بدین خاطر فرگشت یافته‌اند که باید بدون اینکه کشف شوند طعمه را تحت نظر گیرند ولی با توجه به اینکه بقای انسان به همکاری و تلاش با انسانهای دیگر ارتباط داشته است توانایی‌های ارتباطی و هوش برای بقای ما ضروری بوده‌اند و چشم‌های یک شکارچی با توجه به شرایط و فشار طبیعت در اولویت قرار نداشته و فرگشت نیافته‌اند. در تصاویر زیر چشم‌های انسان را با چشم برخی شکارچیان مقایسه کنید.

چشم انسان

چشم انسان

چشم ببر

چشم ببر

چشم جغد

چشم جغد

چشم گرگ

چشم گرگ

چشم گوریل

چشم گوریل

چشم لمور

چشم میمون لمور

(بیشتر…)

بیشتر

آیا حیوانات هم می‌خندند؟

شاید هنگام دیدن برخی رفتارهای حیوانات و صداهایی که از خود در می‌آورند از خود پرسیده باشید که آیا حیوانات هم می‌خندند؟ چند گونه از حیوانات صداهایی از خود در می‌آورند که شبیه به خندیدن انسان است. بیشتر این حیوانات پستانداران هستند که نشان می‌دهد عملکردهای عصبی در فرآیندهای اولیه‌ی فرگشت پستانداران رخ داده است.

میمون‌ها

شامپانزه‌ها، گوریل‌ها، بونوبوها و اورانگوتان‌ها صداهای خنده مانندی در واکنش به تماس فیزیکی مانند کشتی گرفتن، دنبال کردن یا قلقلک دادن از خود در می‌آورند. خنده‌ی شامپانزه‌ها خیلی برای انسان قابل تشخیص نیست چون توسط تغییر دم و بازدم ایجاد می‌شود و بیشتر شبیه به نفس کشیدن و هن هن کردن است. در مورد بونوبوها نیز صدای خنده فرکانسی بالاتر از انسان دارد و خنده‌ی آن‌ها الگوی صوتی شبیه به بچه‌ی انسان دارد با همان تغییرات حالت چهره.

آیا حیوانات هم می‌خندند؟

موش‌ها

موش‌ها هنگامی که بازی می‌کنند و قلقلک داده می‌شوند صداهایی مافوق صوتی با فرکانس ۵۰ کیلوهرتز تولید می‌کنند. همچنین پوست موش‌ها دارای نقاط حساسی است که نسبت به قلقلک دادن حساس‌تر از بقیه‌ی نقاط هستند. موش‌هایی که می‌خندند ترجیح می‌دهند با موش‌هایی وقت بگذرانند که خندان هستند.

سگ‌ها

سگ‌ها برخی اوقات رفتاری از خود نشان می‌دهند که شبیه خنده‌ی انسان است. خندیدن باعث آزاد شدن استرس در سگ‌ها شده و رفتارهای اجتماعی آن‌ها را ترغیب می‌کند.

پرنده‌ها

کوکابورای خندان استرالیایی پرنده‌ای است که خنده‌ی معروفی شبیه به خنده‌ی انسان دارد. (بیشتر…)

بیشتر