برچسب: گینه نو

گرگ تاسمانی

گرگ تاسمانی یا ببر تاسمانی کیسه‌دار گوشت‌خوار بومی جزیره تاسمانی، سرزمین اصلی استرالیا و پاپوآ گینه نو بود که در قرن بیستم منقرض شد. این حیوان می‌توانست فک خود را تا حدود ۸۰ درجه باز کند.

گرگ تاسمانی یا ببر تاسمانی

ببر تاسمانی پیش از ورود اروپائیان به استرالیا در جزیره‌ی اصلی بسیار کمیاب بود یا به‌کلی منقرض شده بود، اما در تاسمانی در کنار چندین گونه بومی دیگر به حیات خود ادامه می‌داد. شکار بی‌رویه این حیوان که با پاداش‌های دامداران همراه بود، دلیل اصلی انقراض این گونه دانسته می‌شود. شیوع نوعی بیماری شبیه به هاری، ورود سگ‌ها، انقراض همزمان گونه‌های شکار این جانور و تخریب زیستگاه آن از سوی انسان نیز از دلایل دیگر انقراض این حیوان به حساب می‌آید.

آخرین ببر تاسمانی شناخته شده در سال ۱۹۳۳ در جزیره‌ی تاسمانی زنده‌گیری شد و در سال ۱۹۳۶ در باغ وحش هوبرت جان سپرد. پس از آن تا دهه‌ی ۱۹۶۰ گزارش‌های تایید نشده متعدد از مشاهده این جانور و کشف ردپاهایی که احتمالاً متعلق به گرگ تاسمانی بودند، احتمال بقای این حیوان را قوت می‌بخشیدند تا اینکه در سال ۱۹۸۶ با گذشت ۵۰ سال از مرگ آخرین بازمانده قطعی این گونه انقراض آن رسمیت یافت. ولی دانشمندان با استفاده از دی‌ان‌ای موجود در نمونه‌ای که از سال ۱۸۶۶ در الکل باقی‌مانده سعی دارند که این موجود را دوباره متولد کنند.

این حیوان همچون ببر و گرگ که دو نام معروف خود را از آن‌ها گرفته است، شکارچی رأس هرم غذایی بود. البته به عنوان یک حیوان کیسه‌دار خویشاوند نزدیک این دو پستاندار نبود ولی با توجه به فرگشت همگرا شباهت‌هایی با این حیوانات پیدا کرده بود.

فرگشت گرگ تاسمانی

اجداد گرگ‌های تاسمانی امروزی حدود ۴ میلیون سال پیش پدیدار شدند. پیدایش گونه‌های خانواده تلیاسینید (Thylacinidae) به ابتدای دوران میوسن (Miocene) بر می‌گردد. اکثر گونه‌های این خانواده از نمونه‌ی اخیر کوچک‌تر بودند به جز تیلاسان قدرتمند (Thylacinus potens) که در اواخر دوران میوسین ظاهر شد و در اندازه‌ی گرگ‌ها بود. گرگ تاسمانی امروزی در اواخر دوران پلیستوسن و اوایل دوران هولوسین پدیدار شد. (با این حال هیچ وقت در کل محل سکونت خود پخش نشدند.)

(بیشتر…)

بیشتر

اوکالیپتوس رنگین‌کمان

اوکالیپتوس رنگین‌کمان یک درخت بزرگ و تنها گونه‌ی اوکالیپتوس است که در نیمکره‌ی شمالی به صورت طبیعی یافت می‌شود. این گیاه در بخش‌هایی از گینه نو، اندونزی و فیلیپین و  در جنگل‌های استوایی می‌روید که باران زیادی دریافت می‌کنند. بارزترین ویژگی این درخت پوست چندرنگ آن است.

اوکالیپتوس رنگین‌کمان

تکه‌های پوسته‌ی بیرونی به صورت سالانه در زمان‌های مختلفی رنگ پیدا می‌کنند و یک پوسته‌ی داخلی سبز روشن ایجاد می‌شود. سپس این پوسته تیره‌تر شده و رشد کرده و رنگ‌های آبی، بنفش، نارنجی و سپس خرمایی می‌دهد. پوسته‌ی فصل قبل به صورت نواری جدا شده و رنگ روشن‌تر پوسته‌ی زیرین نمایان می‌شود. فرآیند پوسته شدن منجر به راه‌راه‌های عمودی قرمز، نارنجی، سبز، آبی و خاکستری می‌شود. در خارج از محدوده‌ی رشد طبیعی این درخت، رنگ‌های پوست درخت به این شدت نیستند.

این درخت به طور گسترده در کشتزارهای سراسر جهان کاشته می شود و بیشترین کاربرد آن چوب مغز ساقه برای کاغذسازی می باشد. در فیلیپین این گونه بیشترین میزان کشت را در درختکاری‌هایی که برای استفاده چوب کشت می‌شوند به خود اختصاص داده است. (بیشتر…)

بیشتر